لغزش مىشوند و خداوند آنها را به اين سبب رسوا مىكند ،
( وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ )
: ( اگر خدا مىخواست گوش و چشم آنها را از بين مىبرد ) ، پس اگر خدا مىخواست از همان روز اول آنها را رسوا مىنمود ، تا مسلمانان فريب آنها را نخورند ، و مورد تشبيه در مورد حركت در بيابان و اضطرابى كه منافقان در آن بسر مىبرند به آن معناست كه منافقان هنگام ديدن مؤمنان چون زبانشان با دلشان يكى نيست ، دائما در اضطرابند و قلبهاى آنها تحمّل ايمان را ندارد و منتظر بازگشت به جمع كفّار مىباشند ،
( إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
: ( خداوند بر هر امرى تواناست ) و لذا خداوند از اينكه منافقان را از همان ابتدا رسوا و مفتضح كند عاجز نبوده و ليكن بنا به حكمتى چنين نكرده است .
[ آيهء ( 25 - 21 ) در باب اعجاز قرآن ]
( 21 )
( يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ )
: ( اى مردم پروردگار خود را بپرستيد ) ، دعوتى است از جانب خدا بسوى مردم تا آنكه ملحق شوند به گروه متّقين ، ( آن كسانى كه بر طريق هدايت پروردگارشان هستند ) ، بعد از آنكه صفات كافران كه بر دلهاشان مهر زده شده و صفات منافقان بيمار دل كه خداوند بر بيمارى دلهاشان افزوده است ، بيان فرمود ، توضيحا تذكّر مىدهد به اينكه اوست خدائى كه خلق نموده ايشان را و نتيجتا واجب است بر ايشان كه از راه و طريق و اوامر الهى تبعيت كنند چون خداست آنكه
( الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ )
: ( او كه شما و گذشتگان شما را آفريد تا شايد با تقوى شويد ) ، شما و پيشينيان شما را آفريده است ، باشد كه با تقوى شويد و به لباس عبوديّت ملبّس گرديد .
( 22 )
( الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ )
: ( او كه زمين را براى شما بسترى و آسمان را بنائى قرار داد كه بوسيلهء آن از زمين براى شما ميوهها و روزى شما را بيرون آورد ) ، خداوند آگاه مىكند