[ آيهء ( 27 - 26 ) در باب فسق و ضلالت ]
( 26 )
( إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها )
: ( خداوند پروايى ندارد از آنكه به پشهاى يا كمتر از او مثال بزند ) ، با اينكه پشه از كوچكترين حيوانات است كه با چشم ديده مىشوند ،
( فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ )
: ( امّا مؤمنان از اين مثل مىدانند ) ،
( أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا )
: ( كه حق از جانب پروردگارشان است ، امّا كسانى كه كافر شدند ) و انكار كردند و ردّ نمودند ،
( فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا )
: ( مىگويند : خدا از اين مثل چه ارادهاى نموده است ) ، اين آيه شهادت مىدهد به اينكه گمراهى و كورى كه انسان در نتيجه اعمالش برايش پيش مىآيد غير از گمراهى و كورى است كه از ابتدا در نفس خود داشته است ، اضلال اثر و دنبالهء فسق و گناه است و همچنين بيان مىدارد كه انسان در وادى اين حيات دنيوى زندگى ديگرى در پيش دارد كه سعادت و شقاوت او در اين جهان و كرامت يا خذلانى كه به او خواهد رسيد در ارتباط با زندگى و عمل او در همين دنياست ، و به زودى هنگامى كه اسباب دنيوى منقطع شوند و حجابها كنار روند ، از آن آگاه خواهد شد و همانا عبرت گرفتن از يك موضوع به حجم آن بستگى ندارد ، بلكه به كيفيت آن ارتباط دارد « 1 » ، پس مثل به اين صورت قلبهاى منافق را از قلبهاى آبديده به ايمان جدا و ممتاز مىكند ،
( يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً )
: ( عدّهاى با آن گمراه مىشوند و عدّهاى با آن هدايت مىگردند ) ، و خداوند با اين مثل هدايت شدگان را هدايت مىافزايد و گمراهان را گمراهتر مىكند
( وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً )
« 2 » ،
( وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ )
: ( و گمراه نمىشوند بدان مگر فاسقان ) ، يعنى فسق آنها باعث گمراهىشان مىشود و اضلال ، اثر و دنبالهء فسق
هامش
( 1 ) - كما اينكه در وجود كوچك پشه خداوند عالم چه قدرت نمائيها نموده است كه در جاى خود براى دانشمندان حشره شناس و زيست شناس باعث شگفتى است ) ، ( مترجم ) .
( 2 ) - سوره محمّد ، آيه 17 .