او از پستى و خوارى محفوظ مىگردد ، پس صدقه پنهانى خالصتر و پاكتر است ، امّا صدقهء علنى نتايج بيشترى دارد ، با اين همه چون بناى دين بر اخلاص است ، به همين جهت خداى سبحان صدقهء سرّى را بر صدقهء علنى ترجيح مىدهد ،
( وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ )
: ( و گناهتان را از بين مىبرد و خدا از آنچه مىكنيد آگاه است ) يعنى ثواب و جزاى انفاق شما كفّاره گناهانتان مىشود و از خداوند اعمال بندگان با خبر بوده و در تشخيص عمل خير از غير آن اشتباه نمىكند ، چون از زواياى خفى باطن نفوس مطّلع است .
( 272 )
( لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ )
: ( هدايت كردن آنان بر تو نيست ، بلكه خداست كه هر كه را بخواهد هدايت مىكند ) در اين آيه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم مخاطب قرار گرفته است و مىفرمايد : اينكه مىبينى مردم در امر انفاق متفاوت عمل مىكنند به جهت آنست كه انفاق بدون منّت و اذيّت و خالصانه هدايتى از جانب خداوند است براى كسانى كه ايمان قلبشان را آباد نموده است ، پس به جهت سستى بعضى در امر انفاق يا منّت و اذيّت بعضى ديگر محزون مباش چون هدايت از جانب خداست ،
( وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ )
: ( و آنچه از مال انفاق كنيد براى خودتان است ) يعنى اى مؤمنان نتيجه انفاق شما عينا به خودتان برمىگردد ،
( وَ ما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ )
: ( و جز براى رضاى خدا انفاق نكنيد ) يعنى انفاق خالصانه داشته باشيد تا نفع آن عايد خودتان بشود ، امّا ساحت گوينده را منزّه دانسته است از اينكه دعوت ، منفعتى براى او داشته باشد ، بلكه منفعت آن عايد كسانى مىشود كه اين دعوت را بپذيرند ،
( وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ )
: ( و آنچه از مال انفاق كنيد به شما خواهد رسيد و هرگز ستم نمىبينيد ) يعنى انفاق به خود شما مىرسد ، آن هم به طور كامل ، پس توهّم نداشته باشيد كه اين نفع مصداق خارجى ندارد و امرى موهوم و خيالى است ، خلاصه اين منفعتى است كه شما را به سويش مىخوانيم تا به ثواب دنيا و