كه عقل ندارد از حكمت هم بىبهره خواهد بود .
( 270 )
( وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ )
: ( آنچه انفاق نمودهايد و هر نذرى كه به آن ملتزم شدهايد ، خدا از آن آگاه است . . . ) يعنى آنچه شما از مال خود و به دعوت او انفاق مىكنيد و يا آنچه خودتان به وسيلهء نذر بر خود واجب كردهايد كه در راه خدا بدهيد ، خدا به آن آگاه است و هر كس كه اطاعتش كند پاداش مىدهد و كسى كه ستم كند مؤاخذه مىنمايد ،
( وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ )
: ( و براى ستمگران ياورى نيست ) در اين جمله اشارهاى است به تهديد ، كه امساك كردن نسبت به فقراء ظلم به آنان است و اين ظلم از گناهان كبيره است و كفّاره نمىپذيرد ، همچنين از حقوق ناس است و توبهء آن مقبول نيست مگر آنكه حق را به مستحق برگرداند و شفاعت هم در حقّ آنها پذيرفته نيست ، چون در سورهء مدثر آيههاى 43 الى 48 مىفرمايد
( يَتَساءَلُونَ عَنِ الْمُجْرِمِينَ ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ . . .
فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ )
( از مجرمين پرسيده مىشود چه چيز شما را به سوى جهنم كشاند ؟ مىگويند ما از نمازگزاران نبوديم و به مسكينان طعام نمىداديم . . . پس شفاعت شفيعان سودى به حال آنها ندارد ) .
( 271 )
( إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ )
: ( اگر صدقهها را علنى دهيد ، خوب است ) و صدقات مطلق انفاق مىباشد كه در راه خدا داده شود و محدود به حدّى نيست و اظهار آن دعوت عملى به نيكى است ، يعنى اگر انفاق آشكارا باشد باعث تشويق ديگران و نيز مايهء دلگرمى فقرا و باعث حفظ اجتماع است ،
( وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ )
: ( و اگر پنهانى صدقه دهيد به تنگدستان البته آن براى شما بهتر است ) حسن صدقهء پنهانى اين است كه در خفا انسان از ريا و منّت و اذيّت دور تر مىباشد و از طرف ديگر در صدقه پنهانى آبروى فقير محفوظ مىماند و احساس ذلّت و خفّت نمىكند و حيثيّت