مىشود ، چون نه خود او جوان و قوى است كه آن را جبران نمايد و نه فرزندانى جوان و قوى دارد و نه اميدى دارد كه باغ او دوباره سر سبز گردد و اين مثل كسانى است كه انفاق خود را با منت و اذيّت همراه مىكنند ، عمل آنها هم بواسطهء پيامدهايش به كلى باطل و ضايع مىشود و ديگر راهى به باز گرداندن عمل ضايع شدهء خود ندارند ،
( كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ )
: ( اينچنين خدا آيات خود را براى شما بيان مىكند ، شايد كه بيانديشيد ) تا شايد نفع خود را از ضرر خود تشخيص دهيد و اعمال خود را باطل نكنيد و اگر تفكّر نماييد داراى بصيرت مىگرديد .
( 267 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد از پاكيزهها آنچه بدست آوردهايد و آنچه برايتان از زمين بيرون آوردهايم انفاق كنيد ) ( طيّبات ) جمع طيّب به معناى پاك است و خداوند در اين آيه امر مىكند كه از آنچه دوست داريد انفاق كنيد نه آنچه خودتان به آن رغبت نداريد ،
( وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ )
: ( و براى انفاق پست آن را در نظر نگيريد ) ( تيمّم ) به معناى قصد است ، يعنى از روى قصد و عمد از اموال پستتان انفاق نكنيد ،
( وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ )
: ( و از آنچه خودتان آن را نمىگيريد ، مگر با چشم پوشى ، انفاق نكنيد و بدانيد كه خدا بىنياز و ستوده است ) چون بخشيدن چيزى كه براى انسان بىاهميت و پست مىباشد ، در واقع خلاص شدن از شرّ آنست نه آنكه كمالى براى نفس باشد چنين انفاقى هيچ اثرى در كمال انسان ندارد و بدانيد كه خداوند بىنياز است و در عين بىنيازى انفاق طيّب را مىستايد و مىپذيرد و چون او بىنياز و ستوده است ، نبايد با چنين خدايى طورى مواجهه نمود كه سزاوار و در خور جلالت او نباشد .
( 268 )
( الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ )
: ( شيطان به شما وعدهء تنگدستى