عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ )
: ( پس پاداش آنان نزد پروردگارشان است ، نه ترسى دارند و نه غمگين مىشوند ) يعنى به زودى پاداش عمل خيرشان را به طور كامل و بدون كم و كاستى دريافت مىكنند و خداوند به آنها وعدهء نيكويى داده است و مىفرمايد : بدون هيچ ترس و اندوهى به لقاء مرضات الهى مىرسند .
[ آيهء ( 281 - 175 ) دربارهء ربا ]
( 275 )
( الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ )
: ( كسانى كه ربا مىخورند رفتار و كردارشان مانند شخص فريب خوردهء شيطان است ) ( خبط ) به معناى كج و معوج راه رفتن است ، انسان معمولى به واسطهء نيروى فطرى خير و شرّ را از هم تميز مىدهد و راه صحيح زندگى را مىپيمايد ، اما انسانى كه ممسوس شيطان شده و ربا خوار است قوّه تميز و تشخيص او مختل گرديده و بين زشت و زيبا و نافع و مضّر و خير و شّر فرق نمىگذارد ، وضع ربا خوار عينا همينطور است ، چون او اقدام به دزدى از مال شخص مديون مىكند ( يعنى چيزى را براى مدتى به ديگرى مىدهد و در عوض همان را با مقدارى زيادتر مىگيرد ) و مال خود را از قبل مال شخص بدهكار زيادتر مىكند و به اين وسيله او را نابود مىسازد ، پس ربا با توازن و تعادل اجتماعى تضاد دارد و همچنين بر خلاف فطرت انسانى است ، چون فطرت اقتضاء مىكند انسان آنچه را مازاد بر احتياج خويش دارد به ديگران كه نيازمند هستند ببخشد و يا با آنچه او به آن نيازمند است معاوضه كند نه اينكه افزونترش را از آن شخص بستاند ،
( ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا )
: ( اين به آن دليل است كه آنها مىگويند خريد و فروش هم مثل ربا است ) پس اصل معامله و داد و ستد نزد آنان مختل شده است و لذا مىگويند : خريد و فروش مثل ربا است و هيچ مزيّتى بر ربا ندارد ، پس حجتى براى ترك كردن ربا وجود ندارد ،
( وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا )
: ( و خدا بيع را حلال نموده و ربا را حرام كرده است ) اين جمله مستأنفه است و حاليه نيست و منظور آن اخبار است از حكمى كه قبلا صادر شده نه انشاء حكم و زمينه چينى براى مطلبى كه بعدا خواهد آمد ،
( فَمَنْ جاءَهُ