كه زنان محل حيض را شستند و يا غسل نمودند مىتوانيد با آنها جماع كنيد و اين امر لغو و لهوى نيست ، چون دوام و بقاى نسل وابسته به آنست ، لذا خداوند به نحو تكوينى به آن فرمان داده است ،
( إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ )
: ( همانا خداوند توبه كنندگان و كسانى را كه در صدد پاك شدن هستند دوست مىدارد ) ( توبه ) يعنى بازگشت به سوى خدا و ( تطهر ) يعنى پذيرفتن و اخذ طهارت و پاكى و همانا بزرگترين طهارت ، ايمان به اصل توحيد مىباشد و خداوند تكرار توبه و پاك شدن را دوست مىدارد ، چه بوسيله گرفتن وضو و انجام غسل باشد و يا بوسيله انجام عمل صالح و كسب علوم حقّه ، همهء اين موارد شامل عنوان تطهّر مىشود .
( 223 )
( نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ )
: ( زنان شما كشتزار شمايند ، پس در هر جا يا در هر زمان خواستيد به كشتزار خود درآييد ) ( حرث ) به معناى زراعت است و ( انىّ ) اسم شرط است و در خصوص زمان استعمال مىشود و گاهى هم در مورد مكان به كار مىرود و فطرت سليم با معناى زمانى سازگارتر است ، يعنى در هر زمان خواستيد با زنانتان آميزش كنيد و كلمه ( شئتم ) معناى وجوب را نفى مىكند ، خلاصه نسبت زنان در جامعهء انسانى نسبت كشتزار است و اگر زنان نباشند نوع انسانى دوام و بقاء نمىيابد ،
( وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ )
: ( و چيزى براى خود پيش فرستيد ) ، يعنى نسلى از خود باقى بگذاريد و اين جمله انسان را به بقاى نوع برمىانگيزد تا دين خدا را زنده نگه دارند و يگانگى او را ظاهر نمايند و عبادت او را تمام كنند ، پس هدف از آفرينش عبادت است نه جاودانگى مردم در زمين و نه براى آنكه در شهوات شكم و فرج فرو روند و در وادى غفلت و گمراهى سرگردان شوند ، پس مراد از تقديم براى نفسشان گذشته از تحريص بر توليد نسل ، تشويق به انجام اعمال صالحه است
( يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ