النَّارِ )
: ( و بعضى از آنان مىگويند : پروردگارا به ما در دنيا و آخرت حسنه ارزانى كن و ما را از عذاب آتش حفظ نما ) چون شخص مؤمن جز آنچه نزد خدا هست نمىخواهد و اگر هم چيزى از دنيا بخواهد تنها آن چيزهايى را مىجويد كه پروردگارش براى او بخواهد ، لذا مؤمن از خدا فقط حسنات را مىجويد ، امّا آنكس كه اهل دنياست فقط دنيا را مىخواهد ، چه خوب و چه بدش ، همه براى او حسنه محسوب مىشود و لذا در آيه قبل كلمه حسنه را نياورده است .
( 202 )
( أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ )
: ( آنان نصيبى از آنچه كسب كردهاند خواهند داشت و خداوند سريع الحساب است ) علهذا خدا به بندهاش آنچه بخواهد مىدهد ، پس بكوشيد جزء آن عدّهاى باشيد كه به واسطهء ذكر خداوند از عطاى او بهرهمند مىشوند ، نه از كسانى كه بواسطه ترك ذكر پروردگار هيچ بهرهاى ندارند و خدا زود به حساب همه رسيدگى مىكند ، مطلقا چه در دنيا و چه در آخرت و هيچ نفسى جز آنچه عمل كرده جزا داده نخواهد شد .
( 203 )
( وَ اذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ )
: ( و خدا را در روزهايى مشخص ياد كنيد ) و آن روزها ايّام تشريق است ، ( يعنى از 11 الى 13 ذى الحجّه ) ،
( فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ )
: ( پس اگر كسى عجله كرد و بعد از دو روز برگشت گناهى نكرده و اگر هم كسى خواست تأخير اندازد گناه نكرده است ) يعنى حاجى چه تأخير كند و چه تعجيل نمايد گناهان او آمرزيده شده است
( لِمَنِ اتَّقى )
: ( براى كسانى كه تقوا دارند ) و مراد آنست كه حكم مذكور فقط مخصوص مردم با تقواست ، امّا كسانى كه تقوا ندارند اين آمرزش را نخواهند داشت و متّقى در اين مقام كسى است كه اعمال حجّ را به نيكى به اتمام رسانيده و مرتكب محرمات احرام نشده باشد ،
( وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ )
: ( پس از خدا بترسيد و بدانيد كه شما همگى به