سلطان محمد اسب و باز و توله و تازى با خلعت شاهانهء حسن بيك ، به درگاه اميره دباج بن اميره علاء الدين فومنى ببرد . سيد ظهير الدين به تولم رفت و پس از انجام مأموريت به رشت آمد و از رشت خود را به سمام رسانيد « 1 » .
روز سهشنبه نوزدهم جمادى الاخرى سال 881 ، سيد ظهير الدين به اتفاق سلطان على ميرزا به رودبار لمسر رفت . روز چهارشنبه به ده دوشاب و سپس به قصر هشتپر لمسر و به چاكورهبن و اسپولبن و اباذه رفتند و روز يكشنبه پانزدهم رجب بنابر دعوت كارگيا يحيى جان در الموت مهمان او شدند « 2 » . پس از مهمانى به بادشت و حسنآباد و قصر هشتپر لمسر آمدند . خبر ناخوشى سلطان محمد رسيد ، از لمسر به انبو آمدند و نصفشب جمعه به ديلمان رسيدند « 3 » .
در سال 882 باز اميره رستم شورش كرد . سيد ظهير الدين با اميره اسحق رشتى و ديگران به دفع او رفتند . اينان در سراوان كوهدم يكديگر را ملاقات كردند . از آنجا به قريهء موسىآباد جشيجان وارد شدند . اميره رستم با شنيدن خبر ورود لشكريان ، به سلطانيه رفت . سيد ظهير الدين از آب سفيدرود بگذشت و از راه شيمرود ، در چاكرود به خدمت سلطان رفت « 4 » .
كارگيا يحيى جان به علت نوعى ماليخوليا كه به سوءظن كشيده بود ، از الموت و الموتيان گريزان بود . سيد ظهير الدين را فرستادند تا او را نصيحت كند و به جاى خود بنشاند ، مفيد واقع نشد . سيد ظهير الدين سلخ ذى الحجهء سنهء 883 ، او را از الموت حركت داد و به رانكو آورد . سلطان على ميرزا به لاهجان رفته بود . سيد ظهير الدين از او كسب تكليف كرد . سلطان دستور داد تا كارگيا يحيى جان را در رانكو بگذارد و خود به لاهجان بيايد . سهشنبه بيستم محرم سلطان على ميرزا ، به رانكو رفت و كارگيا يحيى جان را نصيحت كرد ، مؤثر نيفتاد تا روز بيستونهم صفر سال 884 دار فانى را بدرود گفت « 5 » .
اميره رستم كوهدمى از سلطان يعقوب ( 884 - 896 ) يارى خواست . سلطان
هامش
( 1 ) - تاريخ گيلان ص 376 - 379 .
( 2 ) - تاريخ گيلان 384 - 385 .
( 3 ) - تاريخ گيلان ص 386 و 387 .
( 4 ) - تاريخ گيلان ص 411 .
( 5 ) - تاريخ گيلان ص 422 و 423 .