و جام مسرت از دست ساقى كوثر بنوشان كه گفتهاند ، مصراع :
خوش نباشد جامه ، نيمى اطلس و نيمى پلاس
و الحمد للّه رب العالمين و الصلاة على خير خلقه محمّد و آله
فصل دوم از باب هفتم در ذكر عذر گستاخى چند كه در تأليف واقع است و توقع عفو و اغماض آن
بدان ارشدك اللّه تعالى الى طريق المستقيم كه چون در تأليف اين مجموعه شروع كرده شد ، همچنانكه در اول اين كتاب مسطور است از نسخهاى كه حضرت شاهزادهء جوانبخت و سزاوار تاج و تخت سلطان على ميرزا خلد سلطانه از احوال گذشتگان جمع كرده بود از مردم صاحب وقوف آن حكايت را تحقيق نموده بهرهمند شدم و در هرمقامى كه موجب شبهه بود از كسانى كه در آن وقوف داشتند استفسار نموده فى الجمله رفع شبهه كرده شد و به عبارت شكسته بدين جرأت اقدام نموده آمد و بعضى را كه از افواه و السنه كما ينبغى طمأنينه حاصل نمىشد از خط مبارك حضرت مغفرت پناهى امير سيد محمد بن سيد مهدى الحسينى نور قبرهما كه در قلعهء الموت بوده ، نوشته بود ، تحقيق كرده و بعضى را كه در ايام عمر اين حقير فقير واقع بود و بعضى ديگر كه قريب العهد به وقوف اين ضعيف بود از علم اليقين و عين اليقين محرر ساخت . اما در هرداستان اصول آن قصه را مفصلا نوشته ، فروعات را به اجمال ذكر رفت و بسيارى از فروعات را كه مقصود با لذات نبود ترك كرده آمد كه اگر بر ذكر فروعات