سلطنت پناه سلطان محمد خلد سلطانه در تاريخ خمس و عشرين و ثمانمائه در قلعهء لمسر واقع شد ، بيت :
ز ماهى يكى شاهى آمد پديد * كه افلاك انجم چو او شه نديد
فصل هشتم از باب چهارم در ذكر وفات سيّد رضى كيا نوّر قبره و حالاتى كه در آن ايام واقع شد .
چون از تقدير ربانى سال هجرى به سنهء تسع و عشرين و ثمانمائه رسيد ، روز دوشنبهء غرهء جمادى الاول ، موافق دوازدهم تيرماه قديم كه آفتاب جهانافروز شب سيزدهم به برج شرف خود كه اول نقطهء اعتدال ربيعى است تحويل « 1 » . . . . .
. . . .
و « حضرت سيد اعلم قدوة الملوك و السلاطين سيد رضا كيا نور قبره را وعدهء حق دررسيد و طاير روح پاك او پرواز كرده ، بر برج ارجعى الى ربك راضية مرضية بنشست و برادر او سيد زاهد اورع سيد حسن كيا را بر تخت
هامش
( 1 ) - دنبالهء اين فصل و سراسر فصل نهم و دهم از باب چهارم و ابتداى فصل يازدهم از همين باب ، از نسخهء اصل افتاده است . اما در تاريخ طبرستان و رويان و مازندران تأليف مير ظهير الدين مؤلف همين كتاب شرحى كه حاكى از وقايع همين سالهاست ، آمده است . مصحح به تبعيت از رابينو كه قبلا تاريخ گيلان و ديلمستان را به چاپ رسانده است و اين قسمت را در آن چاپ گنجانده است . اين قسمت را از تاريخ طبرستان مير ظهير الدين چاپ تهران بهمن ماه 1333 شمسى صفحات 350 و 351 و 352 در اينجا آورد .