باب چهارم در ذكر حكومت سيد رضى كيا و كارگيا سيد محمد نوّر قبرهما و اخراج نمودن سيد حسين كيا را از لاهجان و آن مشتمل است بر چند فصل :
فصل اول از باب چهارم در ذكر خروج سيد رضى كيا نوّر اللّه ضريحه و وقوع حالاتى كه در آن زمان سمت صدور يافت و چگونگى حكومت امير سيد محمد رضوان اللّه عليه .
چون سال هجرى به سنهء تسع و ثمانين و سبعمائه رسيد ، سيد رضى كيا را كه والى پاشيجا بود با برادر او سيد حسين كيا كه حاكم لاهجان بود گفتگو و نزاعى در ميان آمد . و سببش آن بود كه حضرت كارگيا امير سيد محمد مردى بود به انواع فضايل و كمالات آراسته كه اگر در صفت اخلاق حميدهاش شروع رود ، كاغذها سياه و قلمها تباه خواهد گشت ، و شمهاى از آن در قيد كتابت نخواهد آمد . در شجاعت و مردانگى اين بيت وصف حال اوست كه ، بيت :