هويداى صور امكانى .
بيت « 1 »
آن كه ز مقصود وجود اوّل است * آيت مقصود به دو مُنزَل است
سرور شاهان به تواناترى * نامور دَور به داناترى
رايت افراز صبح صادق عدل و داد ، نگون ساز سنجق « 2 » شام ظلم و بيداد ، تازه بهار كهن بستان جهان اختراع ، بلند نهال باغ مينو رنگ ابداع ، غايت امانى مبادى مجرّدهء روحانى ، آيت رحمت بىغايت رحمانى .
بيت
خجسته ذات شريفش به صورت بشرى * « تبارك اللّه » « 3 » گويى كه رحمتىست جسيم
ظلّ اعلى
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
[ 87 / 1 ] مظهر اسماى :
وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ
[ 2 / 31 ] اعنى : اعلى حضرت حضرت اعلى ، اعلى معالم السّلطنة الشّمّاء باعلاء أعلام خلافته و ارسى « 4 » مبانى الايالة « 5 » القعساء بأرساء اساس رحمته و رأفته ، طغراى
شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ
[ 38 / 20 ] كشيده و هر خط از خطوط كفّ عظيم الشّرفش را تمثال زمام تملّك ملك جهانى گردانيده . هر گوهر شب چراغ از تاج وهّاجش كوكبى كه بىسرگردانى به بلاد آمال و امانى ( 58 - پ ) راه نمايد و هر لعل آبدار از منطقهء دلگشايش نگين سليمانى كه چون كمر بندد « 6 » ، سليمان جهانى پيشش كمر گشايد .
نظم « 7 »
خنده زنان از كمرش لعلِ ناب * بر كمرِ لعل كش آفتاب
با كفش اين چشمهء سيماب ريز * خوانده چو سيماب گريزا گريز « 8 »
[ هر ] بارقه از حسام خونريزش نشترى كه به فصد « 9 » حبل الوريد هر جبّار عنيد هيجان مواد
هامش
( 1 ) .P: شعر
( 2 ) .K: سنجوق
( 3 ) . اشاره دارد به سورهء 23 / 14 .
( 4 ) .F: وارث
( 5 ) .F: الامه
( 6 ) .P: كمربند
( 7 ) .PK: شعر
( 8 ) .P: گزيرا
( 9 ) .P: قصد