تاريخ آندو عيش رقم كرد خاورى * عيش دو شاهزادهء گردون مقام آن
ذكر عزيمت نوّاب محمد ولى ميرزا والى مملكت خراسان به صوب هرات و اخذ گروگان و ماليات از والى آن صفحات
در وقايع سنه يكهزار و دويست و بيست و دو ، كيفيّت دعواى محمد خان نايب مملكت خراسان با حاجى فيروز الدين ميرزاى افغان و قتل صوفى اسلام بىايمان و اخذ مالوجهات آن ولايت و استرداد محال غوريان و غيره تفصيل داده شد . چندى كه بدين منوال گذشت ، حاجى فيروز به سبب اغواى خراسانيان فتنهآموز پشيمان گشت [ و ] در اداى ماليات ديوانى تكاهل ورزيد و به نيّت مداخلت در محال غوريان ، به پيرامون خيالهاى باطل مىگرديد . نواب محمّد ولى ميرزا مراتب را به درگاه معّلى عرض نمود و شاهنشاه دوران ، قبل از حركت از طهران فوجى از سپاه را به جهت تنبيه حاجى فيروز مأمور فرمود .
پس از وصول لشكر و حصول اطمينان نوّاب شاهزادهء بلند اختر ، روز شنبه بيست و ششم جمادى الآخره سنه يكهزار و دويست و بيست و شش از ارض اقدس حركت و با جميع خوانين اتراك و اكراد و اعراب خراسان روى سعادت به آن سامان آورد . منزل به منزل آن راه را به آيينى شايسته طى كرد و در محل پلنقره ، كه سه فرسخى هرات است ، نزول اجلال نمود و سپاه كينهخواه را به خرابى حوالى و حواشى آن ولايت مأمور فرمود و چون آوازه در افتاد كه فوجى از تركان قاجار در التزام ركاب شاهزادهء عالى مقدار آماده و برقرارند ، لهذا حاجى فيروز قدرت مقابله در خود نديد و پس از آنكه اطراف ولايات متصرفى او از دستبرد غازيان فيروز ويران گرديد ، لا علاج به دامان توسط خوانين خراسان چسبيد . نوّاب شاهزاده را راى اين بود كه قلعه هرات را محصور دارند و از نيروى بخت خسروى همت به فتح آن گمارند . خوانين خراسان به جهات عديده تن به اين راى در ندادند و در حضرت شاهزاده به انواع لطايف و حيله زبان به وساطت گشادند .