استاد مذكور رسالهء شرفيّه « 1 » را در موسيقى كه اكنون نسخ متعدّده از آن موجود است بنام شرف الدّين هرون پسر خواجه شمس الدّين جوينى ساخته است ،
و ديگر امام علّامه كمال الدّين ميثم بن علىّ بن ميثم البحرانى المتوفّى سنة 679 كتاب معروف شرح نهج البلاغه را بنام علاء الدّين عطا ملك صاحب ترجمه تأليف نموده است « 2 » ،
و ديگر استاد فاضل قاضى نظام الدّين اصفهانى كتاب شرف ايوان البيان فى شرف بيت صاحب الدّيوان « 3 » را در مدايح اين خانواده ساخته است و اين كتاب مجموعهايست مشتمل بر قصايد و اشعارى كه مؤلّف در مدح صاحب ديوان شمس الدّين محمّد جوينى و برادرش علاء الدّين عطا ملك جوينى و پدر ايشان بهاء الدّين محمّد ساخته است و گاهگاه اشعار خود ممدوحين نيز در آن مندرج است ،
و ديگر شمس الدّين محمّد « 4 » بن نصر اللّه بن رجب المعروف بابن الصّيقل الجزرىّ مقامات زينبيّه را كه پنجاه مقامه است به طرز مقامات حريرى بنام ايشان « 5 » تأليف نموده است و او را بر اين عمل هزار دينار جايزه دادند « 6 » ،
هامش
( 1 ) يك نسخهء از اين كتاب در كتابخانهء ملّى پاريس موجود است ( 2479Arabe) و در بعضى كتب نام اين رساله را « رسالهء شرفى » بدون هاء نوشتهاند ،
( 2 ) رجوع كنيد بديباچهء شرح ابن ميثم بر نهج البلاغه طبع طهران و مجالس المؤمنين قاضى نور اللّه ششترى مجلس هفتم و حاجى خليفه در تحت « نهج البلاغة » ، و روضات الجنّات لآقا محمّد باقر الخونسارى طبع طهران ج 4 ص 142 - 144 ،
( 3 ) ترجمهء حال قاضى نظام الدّين مذكور در اوايل جلد سوّم از حبيب السّير و در مجالس المؤمنين در اواخر مجلس پنجم مسطور است ، و يك نسخه از اين كتاب يعنى شرف ايوان البيان در كتابخانهء ملّى پاريس موجود است ( 3174Arabe) .
( 4 ) حاجى خليفه در تحت « المقامات الزّينبيّة » نام او را معدّ مىنويسد بجاى محمّد ،
( 5 ) عبارت ذهبى كه در آخر اين ديباچه مذكور خواهد شد در اين موضع مبهم است و از آن معلوم نميشود كه ابن الصّيقل اين مقامات را بنام هردو برادر ساخته يا بنام