در تسلية الأخوان گويد « 1 » كه دشمنان ( يعنى مجد الملك و ياران وى ) ميگفتند كه هرسال بيست تومان زر « 2 » [ يعنى 000 ، 200 دينار ] توفير مال بغداد است و هيچ بخزانه نميرسد و در مدّت ده سال كه اعمال در دست علاء الدّين بر سبيل ضمان است دويست تومان [ 000 ، 000 ، 2 دينار ] بر ذمّهء او باقى است « 3 » ، علاء الدّين گويد باوجود آنكه معلوم همه بود كه اين تهمتها بىاساس و حصول توفير مذكور كذب و زور است محض براى آنكه خود و جمعى بسيار را از ننگ مقابله و مجادله با آن اراذل خلاص دهم اداء اين مبلغ را قبول كردم و فاضلى را كه از ديوان طلب داشتم و قريب به همين مبلغ بود در وجه اين باقى كه تقرير اهل وشايت بود محسوب داشتم « 4 » ، آن جماعت چون ديدند كه طلب خود را در اين باب محسوب خواهم نمود و از آن سبب آسيب و زحمتى به من نخواهد رسيد تدبيرى ديگر به كار زدند و بعرض اباقا رسانيدند كه در شهور سنهء 669 كه تا امروز دوازده سال است جمعى از امرا براى رسيدگى حساب وى ببغداد رفته و قريب دويست و پنجاه تومان زر [ 000 ، 500 ، 2 دينار ] در ذمّهء وى باقى كشيدهاند و تا غايت وقت از آن وجهى بخزانه نرسيده « 5 » ، علاء الدّين گويد همهكس ميدانست كه آنوقت اعمال بدست من بر سبيل امانت بود نه ضمان و نيز بقايائى كه تقرير كرده بودند اكثر آن تهمت و افترا بود و آن مقدار نيز كه باقى مانده بود بر جماعت رعايا و متصرّفان منكسر
هامش
( 1 ) تسلية الأخوان ورقa226 ،
( 2 ) تومان بتركى بمعنى عدد ده هزار است ( قاموس عدن ) ، و تومان زر معادل ده هزار عدد مسكوك طلا موسوم بدينار بوده است ، در تسلية الأخوان ورقb224 گويد :
- « و بهنگام خلوت و فرصت غيبت بموقف عرض رسانيده كه فرزند مرحوم [ بهاء الدّين ابن شمس الدّين جوينى ] ششصد تومان زر كه شش هزارهزار دينار باشد از اعمال عراق در مدّتى كه متصرّف آن بوده است بزيادت از واجب استخراج كرده » ،
( 3 ) تسلية الأخوان ، ورقa226 ،
( 4 ) ايضا ، ورقb226 ،
( 5 ) ايضا ، ورقa227 ،