از عمرو بن الهذيل العبدىّ از شعراء حماسه است ( ايضا ج 4 ص 53 ) ، - ايضا س 9 ،
كم اردنا ذاك الزّمان بمدح * * فشغلنا بذمّ ذاك الزّمان
از ابو العلاء المعرّى است از قصيدهء كه مطلعش اينست :
علّلانى فأنّ بيض الأمانى * * فنيت و الظّلام ليس بفان
( 4 ) ص 7 س 8 ،
خلت الدّيار فسدت غير مسوّد * * و من الشّقاء تفرّدى بالسّودد
از يكى از شعراء حماسه است و نام قائل معلوم نيست ( شرح الحماسه ج 2 ص 154 ) ، - ايضا س 16 - 17 ، اين دو بيت از ابو الفتح بستى است و باقسام مختلفه روايت شده است ( يتيمة الدّهر للثّعالبى طبع دمشق ج 4 ص 225 و ابن خلّكان در « علىّ » ) ،
( 5 ) ص 8 س 4 ،
و عين الرّضا عن كلّ عيب كليلة * * و لكنّ عين السخط تبدى المساويا
از جمله ابياتى است از عبد اللّه بن معاوية بن عبد اللّه بن جعفر ابن ابى طالب در عتاب دوست خود حسين بن عبد اللّه بن عبيد اللّه بن عبّاس ( كتاب الأغانى ج 11 ص 76 ) ،
( 6 ) ص 13 س 12 ،
و جرم جرّه سفهاء قوم * * و حلّ به غير جارمه العذاب
از قصيدهايست از متنبّى ( شرح ديوان المتنبّى لليازجى ص 399 ) ،
( 7 ) ص 14 س 9 ،
هر آنكو مهيّا بود دولتى را * * اگر او نجويد بجويدش دولت
اين بيت از يكى از دبيران عهد سنجر است و آن را قصّهايست لطيف كه در باب هجدهم از قسم اوّل از كتاب جوامع الحكايات و لوامع الرّوايات تأليف نور الدّين محمّد العوفى صاحب تذكرهء لباب الألباب مسطور است و چون جوامع الحكايات تاكنون بطبع نرسيده است