عساكر فيروزى مآثر كه نزد او جمعيت دارند موازى پانزده هزار نفر به اتفاق امراى عظام و يوزباشيان كرام و تفنگچيان و غير هم نزد ايالت پناه حاجى منوچهر خان فرستد و فرمان و الا به اسم حاجى منوچهر خان نيز نفاذ يافت كه به اتفاق عساكر نصرت توامان و امراى تا بين شروان و داغستان وزاخور و طبرسران « 1 » دفع و رفع آن سرگشتهء باديهء غوايت و طغيان ، نمايند و همچنين ارقام « 2 » مطاعه به اسم سرخاب « 3 » خان شمخال داغستان و ساير امرا كه زبان زد خامهء بيان گرديد صدور يافت كه امتثال اوامر و نواهى « 4 » حاجى منوچهر خان نموده آن تيرهروزان را « 5 » به دست آورده به درگاه فلك پيشگاه فرستد و ايالت قيتاق و باشلو و آن حدود به حسن خان شفقت شد و على قلى بيگ توپچى باشى جلو ، مأمور شد كه توپخانهء مباركه را - كه هريك از توپهايش مارى است مهرهدار و رگ ابرى است مرگ دشمن بار - به اتفاق ميرشاه تقى بافقى « 6 » و ساير مين باشيان تفنگچيان توپخانهء خاصّهء شريفه و دو هزار نفر از توپچيان « 7 » نقل آن حدود نمايند .
حاجى منوچهر خان از بلده طيّبهء شروان متوجه ييلاق شاه داغى و ساير ييلاقات شده ، رقم اشرف را كه به اسم سرخاب « 8 » خان شمخال و ساير امراى داغستان صادر شده بود فرستاده « 9 » ايشان را مأمور داشت كه مهيا و آماده « 10 » باشند كه در حين ورود عساكر نصرت مآثر اتفاق نموده ، آن مدبر بداختر را به دست آورند و خود نيز « 11 » با گروهى كه نزد او جمعيت نموده بودند به آهستگى و تمكين روانه گرديدند و در اثناى راه « 12 » گذار ايشان بر ناحيهء كوره افتاده در حوالى آن مكان نزول نمودند . مردم آن ناحيه [ گ 276 آ ] كه در عهد هيچ يك از پادشاهان به علت صعوبت ممر و مدخل و كثرت اشجار و ارتفاع جبال سر به ربقهء اطاعت درنياورده « 13 » و در عهد دولت روز
هامش
( 1 ) . ده : طبرستان . د : طبربران .
( 2 ) . مج : - « ارقام » .
( 3 ) . د ، ده ، مر : سرخاى .
( 4 ) . م : نواحى .
( 5 ) . د ، ده ، مج ، مر : روزگاران .
( 6 ) . د ، مج : كوپايى . ل ، مر : نائينى . ده : - « بافقى » .
( 7 ) . مج : توپچيان روانه گردد و . د : توپچيان روانه گردند .
( 8 ) . د ، ده ، مر : سرخاى .
( 9 ) . مر : فرستاد .
( 10 ) . د ، ده ، مج : + بوده .
( 11 ) . م : - « نيز » .
( 12 ) . م : ره .
( 13 ) . د : + بودند .