تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 678

مساهمون:

ص٦٧٨
را به نوعى پرداخته و صفحهء كهسارش را از الوان اشجار به آيينى ساخته بود كه جيب خاك چون دامن شفق گون « 1 » افلاك به ديدهء بينندگان جلوه مىنمود و ديدن « 2 » سنگهاى لعل « 3 » كهسار چون تماشاى ياقوت آبدار زنگ از دل مىزدود . « 4 » تماشا را در درياى بىپايان اصناف الوان « 5 » كشتى شكسته مىشد و اقدام نگاه كه عروج آسمانش يك گام راه است از پيمودن آن خسته مىگرديد . از به چالك « 6 » تا فرح‌آباد بهشت بنياد « 7 » كه شش منزل است ، از يمين و يسار به وسعت « 8 » دستگاه نظارهء « 9 » نظارگيان « 10 » اين بزم چيده و شعلهء آتش اوراق خزانى « 11 » به « 12 » آسمان رسيده بود . خسرو كامران همه‌جا تماشاكنان و باده كشان « 13 » به دار السلطنهء فرح آباد بهشت بنياد نزول اجلال فرمودند . « 14 »

اسلام زال ارسطاو و گرجيان « 15 »

هدايت يافتگان را در هر راهى خضر توفيق همسفر و سعادت پيشگانى را در هر سفر رستگارى جاويد بر اثر « 16 » مىباشد . لهذا در اثناى اين سفر ديدهء بينش زال « 17 » ارسطاو از خواب غفلت گشاده و مايهء تجارت « 18 » مغفرتش آماده گشته ، حاوى نيل مرام و طالب « 19 » اسلام گرديده ، استدعاى تلقين كلمهء طيّبهء توحيد « 20 » نمود « 21 » و اعليحضرت ظلّ اللّهى « 22 » به لبان « 23 » مبارك « 24 » تلقين كلمهء طيبه فرموده « 25 » به شرف اسلام سرافرازى يافت و ساير گرجيان نيز به دفعات به اين سعادت عظمى مستسعد
هامش
( 1 ) . م : - « شفق گون » . ( 2 ) . مر : ديده . ( 3 ) . اساس ، ل ، م : - « لعل » . ( 4 ) . د ، مج : - « زنگ از دل مىزدود » . ( 5 ) . د ، مج : ايوان . ( 6 ) . ده : جالك . ( 7 ) . مج : - « بهشت بنياد » . ( 8 ) . د : برسعت . ( 9 ) . ده : - « نظاره » . ( 10 ) . د ، مج : نظار . ( 11 ) . م : حيرانى . ( 12 ) . مج : + اوج . مر : + اوج به . ( 13 ) . د : - « باده كشان » . ( 14 ) . مر : نمودند . ( 15 ) . مج : اسلام زال بيگ ارسطاو و ساير گرجيان . د : « عنوان » سفيد است . ( 16 ) . د ، مج : برابر . ( 17 ) . د ، مج : + بيگ . ( 18 ) . د ، مج : + تحصيل . ( 19 ) . د ، مج : مطالب . ( 20 ) . د ، ده ، ل : - « توحيد » . ( 21 ) . ل : فرموده به شراف اسلام سرافرازى يافت . . . د : نموده به شرف اسلام سرافرازى يافت . . . ( 22 ) . مج : الهى . ( 23 ) . م : لسان . ( 24 ) . مج : خود به نفس نفيس . ده : به نفس نفيس . ( 25 ) . مج : نموده .