تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 672

مساهمون:

ص٦٧٢
مى از هر كس توان و توش برده * در آغوش ادب « 1 » از هوش برده همه چون كشتى طوفان رسيده * ولى چون موج ابرى آرميده
عكس آيينه‌ها « 2 » چون آيينه رويان كه دل به هم دهند از هم نمايان و جلوهء صورت و خوبان خوش‌صورت مانند خواب و تعبير « 3 » خواب در ديدهء عيان ؛ بوى عود و شميم گل چون عاشق سوخته و معشوق برافروخته درهم پيچيده و صداى شيشهء شراب و فوارهء آب چون مست و هشيار برهم « 4 » غلطيده تهيهء آتشبازى در ميان آن رود طوفانى نموده هر دم ماه بدرى از افروختن « 5 » مهتابى ، يد بيضا « 6 » مىنمود و هر لحظه گل تازه « 7 » [ اى ] از گلشن حضرت ابراهيم عليه السلام « 8 » چهرهء زيبايى مىگشود . سروهاى آتشى آنا فانا از آب رود ، سر بر ثريّا مىكشيد و تيرهاى شهاب از صحن غبرا به آسمان مىدويد . الحاصل ، صحبتى انعقاد يافته بود كه چرخ ديرسال را تماشايى چنان هرگز روى نداده و ديدهء روزگار ديده‌اش بر جمال شاهدى بدين زيبايى نيفتاده . شمادوله برادرزادهء والى داديان و زال بيگ ارسطاو و قراقلخان و گل محمّد بيگ ولد سرخاب خان « 9 » و ساير گرجيان را كه در آن هنگامه رخصت بار يافته بودند ، حيرت بر حيرت مىافزود و زنگ « 10 » از آيينهء دل مىزدود . اعلى حضرت ظلّ اللّهى « 11 » كامران و كامياب تا حين طلوع صبح « 12 » عالمتاب عشرت « 13 » داشته در عمارت شرقى پل مزبور استراحت فرمودند « 14 » و امرا و مقربان و غلامان « 15 » نيز هريك در حجرات مختصّهء « 16 » خود غنودند . مسئلت از درگاه واهب عطيّات « 17 » آنكه هميشه چراغ عيش اين دودمان « 18 » عدالت شعار روشن و بزم ارم نظيرش « 19 » از پرتو جمال لاله عذاران گلشن باد .
هامش
( 1 ) . مج : هوس . ( 2 ) . م : اينها . ( 3 ) . م : تفسير . ( 4 ) . اساس ، ل ، م : درهم . ( 5 ) . مج : از فروختن . ( 6 ) . مج : يد و بيضا . ( 7 ) . د ، ده : مج : تازه گلى . ( 8 ) . د ، ده ، مج : - « عليه السلام » . مر : عليه السلم . ( 9 ) . ده ، د ، مج ، مر : سرخاى خان . ( 10 ) . د ، ل : رنگ . ( 11 ) . د ، مج : الهى . ( 12 ) . د : + آفتاب . ( 13 ) . د : صحبت . ( 14 ) . د : فرموده . ( 15 ) . د ، مج : مقربان و بندگان و غلامان . ده : و ملازمان . ( 16 ) . مج : مختفه . ( 17 ) . ل : عطبات . ( 18 ) . د ، مج : خسرو . ( 19 ) . م : نظرش .