اسلوب و تنسوقات « 1 » چينى و خطايى « 2 » مرغوب ، آراستگى داشت .
نظم « 3 »
در آن خلد برين گرديده پيدا « 4 » * زمينا شمع و از آيينه مينا « 5 »
كس از بينندگان كم ديده زينسان « 6 » * چراغان در چراغان در چراغان
فروغ قناديل شب تار « 7 » را ، روز روشن « 8 » نموده و شعلهء شمع و چراغ ، بساط بزم را زر دوز « 9 » ساخته « 10 » نظم « 11 »
شبش از عكس صهباى چكيده * چو گيسوى « 12 » به آب زر كشيده
عيان در پيش چشم مست و هشيار * خيابانى چوچاك « 13 » سينهء يار
در آن بزم طرب دلهاى معمور * بهشتى جدول او تار طنبور « 14 »
ز خوبان عرصهء آن تازه گلزار * گلستانى پر از گلهاى بىخار
به روى مسند شاهى شهنشاه * فروزان گشته چون بر آسمان ماه
به دورش از دو رو « 15 » خوبان ستاده « 16 » * بگرد چشم چون مژگان ستاده « 17 »
نشسته پيش پاى تختش از جان * [ گ 270 ب ] به رنگ شيشهء مى ، تاجداران
ز مستى پر « 18 » فشان گرديده يك جا * تذرو ساغر و طاو [ و ] س مينا
به روى شرمناك دلبران رنگ * شكستى از نگه چون شيشه از سنگ
نمودى گردش آن رنگ گلفام * چو ته مينا كه از پركردن جام « 19 »
هامش
( 1 ) . اساس ، ل : مشوقات . م : مبشوقات .
( 2 ) . اساس ، م ، مر : ختايى .
( 3 ) . اساس ، ده ، ل ، م : - « نظم » . د : بيت .
( 4 ) . مج : - « پيدا » .
( 5 ) . مر : پيدا .
( 6 ) . د ، ده ، مج ، مر : زانسان .
( 7 ) . اساس : باز .
( 8 ) . د ، ده ، مج : - « روشن » .
( 9 ) . ده : رز دوز .
( 10 ) . م : به پا ساخته .
( 11 ) . اساس ، ده ، ل ، م ، مر : - « نظم » . د : بيت .
( 12 ) . م : گيسويى .
( 13 ) . اساس : خاك .
( 14 ) . ده ، م : و طنبور .
( 15 ) . د ، مج : دو سو .
( 16 ) . د ، ده ، م : ساده . مج : پياده .
( 17 ) . اساس ، ل ، م : اين مصراع را ندارد . مر : چو ماه جملهء ايشان ستاره .
( 18 ) . ده : بر .
( 19 ) . مر : از جام . ده : پر كردند از جام .