تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 656

مساهمون:

ص٦٥٦
حركات دلفريب ، پرفشانيشان جنبش ابروى مهوشان « 1 » دلخراش ، در اوقات سكونشان لباس غبرايى « 2 » زمين طمع ، و در هنگام پروازشان كسوت هوا مرصّع است . گل بر شاخسار از رشك نگارشان لخت كبابى است بر سيخ كشيده و شميم رياحين از غيرت جولانشان ديوانه‌اى است به عالم دويده ؛ تماشايش را ديده وران واجب عينى مىدانند « 3 » و طوف « 4 » حريمش را سيّاران ، حج عيش و نشاط مىخوانند . طاق دروازهء اين بوستان از كثرت نقش و نگار به تكلّفى است كه اگر در « 5 » به روى تماشايى نگشايند « 6 » عذر خواه عدم حصول ، مأمول است و اگر واكنند حيرت تماشايش چون چوب دربان مانع از ورود و دخول . اميد كه هميشه طاووسان « 7 » رنگين مطالب در دام حصول اين ظلّ يزدان و درگاه والايش ملجأ جهانيان و پناه خسروان باد .

وقايع « 8 » سنهء تنكوزى ئيل 1069 « 9 » و شرح انجام كار داراشكوه « 10 »

چون به شرحى كه سابقا نگاشتهء قلم « 11 » وقايع نگار گرديده ، داراشكوه بنابر عدم مساعدت بخت ترك تاج و تخت « 12 » نموده از اورنگ‌زيب گريزان شد و ديگر در آن حدود مجال اقامت نيافته به ملتان « 13 » كه در زمان وليعهدى به جاى گير او مقرر بود انتقال نمود و اورنگ زيب [ گ 265 آ ] جمعى را به تعاقب او مأمور داشته از ملتان « 14 » نيز بيرون آمده روانهء شكر بكر « 15 » شد و « 16 » تصميم عزيمت نموده بود كه احمال و اثقال و اسباب خود را به كشتى نقل بندر مباركهء « 17 » عباسى نموده ، خود را به درگاه « 18 » آسمان سيما « 19 » رساند و حقيقت اين معنى به عرض مقدس اعليحضرت ظلّ اللّهى « 20 » رسيده ، بنابر رعايت آداب مهمان « 21 » نوازى كه شيمهء « 22 » كريمهء اين خسرو
هامش
( 1 ) . اساس ، ل ، م : - « مهوشان » . ( 2 ) . م : عبرافى . د : غبراى . ( 3 ) . ده : - « ميدانند » . ( 4 ) . مر : طوق . ده : طواف . ( 5 ) . د : در را . ( 6 ) . ل ، م : بگشايند . ( 7 ) . د : طاووس . ( 8 ) . ده : شرح وقايع . ( 9 ) . اساس ، ل ، م ، مج ، مر : - « 1069 » ، د ، ده : 1070 . ( 10 ) . د : « عنوان » سفيد است . ( 11 ) . د ، مج : كلك . ( 12 ) . اساس ، م : تخت و تاج . ( 13 ) . د ، مج ، مر : مولتان . ( 14 ) . د ، مج ، مر : مولتان . ( 15 ) . م : شكاريور . ده ، مج : سكرويگر . مر : شكروپكر . د : شكروبكر . ( 16 ) . د : گرديد و . ( 17 ) . ده : مبارك . ( 18 ) . د ، ده ، مر : + معلى و بارگاه . ( 19 ) . د ، مج : نما . ده : سما . ( 20 ) . د ، مج : الهى . ( 21 ) . د : - « مهمان » . ( 22 ) . د ، ل : شيوه .