تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 655

مساهمون:

ص٦٥٥
قدرت ديدنىتر « 1 » و گل تماشاى اين بوستان از ساير گلها چيدنىتر است ، خاطر و الا و طبع معلى متوجه تماشاى طيور مزبوره و ساير مرغان ملون مىباشد ، لهذا امر فرمودند كه باغى به رنگينى « 2 » طاووس و عمارتى به آراستگى عروس در كنار پل شاه كه مشرف بر زنده رود است بنا نمايند و ستونهاى مرتفع به اطراف باغ نصب نموده بالاى آن را به مفتول مشبك گردانند كه طاو [ و ] س و تذرو و ساير مرغان در آن قفس آسمان فضا ، بال طيران « 3 » توانند گشود و فارغ از آسيب حيوانات ضاره ، توالد و تناسل توانند نمود و در باب نقل طاووس بدين زيبا مكان خلد عنوان ، رقم اشرف به اسم والى گرجستان صادر شد و سركارى « 4 » اتمام آن مكان به آيينى كه مرقوم گرديد به عهدهء يكجهت اخلاص پيشه و كاردان وقت انديشه اللّه ويردى خان مصاحب و قوللر آقاسى و امير شكارباشى « 5 » و سردار لشكر ظفر اثر [ گ 264 ب ] و بيگلربيگى كوه گيلويه شد و به حسن اهتمام آن خان بندگى شعار ، در اندك روزى به اتمام رسيده طاووسى از بوستان غيب جلوهء ظهور نمود ، لا بل عروسى نقاب حجاب از چهرهء دلربايى گشود . باغش را در صيادى دلها « 6 » دام بر دوش و عماراتش را قماش « 7 » عذار معشوق و صفاى بناگوش ديوار و بامش نظّارهء فريب « 8 » و حوض و جدولش شويندهء نقش صبر و شكيب . دامى بدان ارتفاع كه حلقه‌هاى آن ، نگين دان نگين « 9 » درخشان ستارگان « 10 » تواند بود ، بر اوجش كشيده شد و « 11 » چمنى به صفاى خطّ سبز مهوشان در صحن بوستانش گسترده گشت . تذروان و طاووسان « 12 » كه با هم در پروازند هم « 13 » گلدسته‌هاى رنگين و هم شاهدان گل بازند . در جنب دلربايى نقش و نگارشان جامهء گل‌بندى « 14 » بهار بد « 15 » قماش و نظر به
هامش
( 1 ) . د : + و ساير مرغان ملون مىباشد . ده : ديدنى . ( 2 ) . د : - « رنگينى » . ( 3 ) . د ، مج : پرواز . ( 4 ) . د : سردارى . ( 5 ) . ده : - « باشى » . ( 6 ) . م : - « دلها » . ( 7 ) . د : قمار . ( 8 ) . ل : قريب . ( 9 ) . مر : - « نگين » . ( 10 ) . د ، ده ، مج ، مر : سيارگان . ( 11 ) . م : - « شدو » . ( 12 ) . مر : طاوس . ( 13 ) . اساس ، ل ، م : - « هم » . ( 14 ) . م : گل بازنده . ( 15 ) . ده : بهارند .