داشت ، ماه تمام چون گوى غلطان سرگشتهء وادى حيرت مىگرديد و دماغ تماشايى از ديدن شيوههاى « 1 » چابكى و « 2 » ميدان آرايى « 3 » آن شهريار « 4 » بيش از كشيدن ساغر و پيمانه مىرسيد . گوى « 5 » از صدمهء چوگان آن ممتاز پادشهان « 6 » هم قطار سيّارگان « 7 » و زمين از صدمهء سمّ « 8 » آهنين مركبش غازهء رخسار آسمان بود ، نىنى غلطم كه گوى را از خوشحالى « 9 » نوازشش پاى نشاط بر زمين نمىآمد « 10 » و زمين از اهتزاز و شادى چون آسمان قرار نداشت ، چنانچه گوى مسابقت از پادشاهان ربودهاند در هر مرتبه « 11 » مزّيت « 12 » پيشى يافتند و پنجهء مهارت بازيگران مسلّم را به نيروى چستى و چالاكى « 13 » بر هم بافتند . « 14 »
بعد از رسيدن حظّ مسلمى ، آن يك فنهء « 15 » هر فن به مهر قبول مشكل پسندان و استيفاى حظوظ كامله از تاختن « 16 » يكران و باختن چوگان « 17 » عزم شكار و تفرّج « 18 » صحرا و صيد مرغان آسمان جولان فلك مأوا ، تصميم يافته دو نوبت تا باغ كومه كه از متنزهات ملك دلپذير اصفهان و منتخب مجموعهء « 19 » جنان است تشريف « 20 » ارزانى داشتند و نيز « 21 » با مخدّرات سراپردهء عصمت تا باباشيخعلى كه به كثرت شكار كبك و درّاج و تذرو از ساير شكارگاههاى اين ملك امتياز دارد به سوارى و قوروق « 22 » فرموده ، داد خوشدلى و نشاط و شكفتگى و انبساط داده ، مراجعت فرمودند . اميد كه هميشه گوى سعادت اين خسرو عدالت آيين در خم چوگان حصول و صيد مطلبش در كمند وصول باد .
هامش
( 1 ) . مر : شوهاى .
( 2 ) . م : - « چابكى و » .
( 3 ) . د : چابكى آرامى .
( 4 ) . د : - « شهريار » .
( 5 ) . ل : گويى .
( 6 ) . د ، ل ، مج : پادشاهان .
( 7 ) . د ، مج : ستارگان .
( 8 ) . مج : بيم .
( 9 ) . مج : صولجانى . د : صولجان .
( 10 ) . مج : آيد .
( 11 ) . مج : « مرتبه » تكرار شده است .
( 12 ) . مج : - « مزيت » . د : مترتب .
( 13 ) . مر : چابكى .
( 14 ) . د ، مج ، مر : تافتند . ده : يافتند .
( 15 ) . م : فتنه .
( 16 ) . مج : تافتن .
( 17 ) . مر : جولان .
( 18 ) . مر : وفرح .
( 19 ) . ده : حدايق .
( 20 ) . د ، ده ، مر : + شريف .
( 21 ) . مج : - « نيز » .
( 22 ) . م ، مج : قورق .