تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 603

مساهمون:

ص٦٠٣
مثال ، ملتزم « 1 » ركاب [ گ 245 ب ] اجلال بوده باشد و به ازاى حسن خدمات ، الكاى خوانسار « 2 » نيز به تيول ايالت پناه مزبور شفقت شد و تا قريهء « 3 » محمّديه در ركاب ظفر انتساب بوده ، از منزل مزبور به خلاع فاخره سرافرازى يافته « 4 » روانهء الكاى خوانسار گرديد .

آمدن ايلچى سلطنت پناه عبد العزيز خان به درگاه آسمان‌شان « 5 »

چون در سنهء « 6 » سابقه ابو الغازى خان « 7 » والى اورگنج صبيهء خود را در حبالهء سبحان قلى خان « 8 » والى الكاى بلخ برادر عبد العزيز خان پادشاه تركستان درآورده و با وجود وقوع اين الفت غبار كلفت فيما بين عبد العزيز خان و سبحان قلى خان « 9 » به وسيله هبوب انفاس مفسدان در هيجان آمده « 10 » بود ، لهذا ابو الغازيخان « 11 » به معاضدت و پشت گرمى به مصاهرت « 12 » سبحانقلى خان « 13 » انتهاز فرصت نموده تاخت الكاى بخارا « 14 » و قرشى نموده ، خرابى بسيار در آن حدود كرده بود و بعد از وقوع اين اتفاق كه نسبت به عبد العزيز خان عين نفاق است عبد العزيز خان ، قاسم سلطان « 15 » برادرزادهء خود را كه از جانب سلطنت پناه مومى اليه « 16 » حاكم‌اند خود « 17 » و چيچكتو « 18 » و ميمنه « 19 » و توابع بود با ايلات و احشامات مقرر داشت كه بر سر بلخ رفته آن ملك دلپذير را از ايادى تصرف سبحانقلى خان « 20 » مستخلص سازند و قاسم سلطان « 21 » با جمعى از مردم اوزبك و احشامات كه نزد او جمعيت داشتند « 22 » و
هامش
( 1 ) . ل : ملازم . ( 2 ) . مج : خونسار . ( 3 ) . د ، ده ، ل ، م ، مج : - « قريه » . ( 4 ) . مر : سرافراز گرديده . ( 5 ) . د : « عنوان » سفيد است . م : « شرح فرستادن ايلچى عبد العزيز خان ، پادشاه تركستان به آستان خلافت نشان . مج : شرح آمدن عوض محمّد چهره آقاسى از جانب عبد العزيز خان ، والى تركستان به ايلچىگرى به درگاه فلك پيشگاه صاحبقران . ( 6 ) . مج : رشته . ( 7 ) . مج : ابو القازيخان . ( 8 ) . د ، ده ، ل ، م ، مج : سلطان . ( 9 ) . د ، م ، مج : سلطان . ( 10 ) . د : - « آمده » . ( 11 ) . مر : + انتهاز فرصت . . . ( 12 ) . م : مظاهرت . ( 13 ) . م ، مج : سلطان . ( 14 ) . ل : بخارى . ( 15 ) . ده : خان . ( 16 ) . اساس ، مر : جانب او . ( 17 ) . ده : اندخوذ . ( 18 ) . ده : حيجكتو . ( 19 ) . د : ميمند . ( 20 ) . د ، ل ، م ، مج : سلطان . ( 21 ) . اساس ، ده : خان . ( 22 ) . م : داشته .
تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 603 | ميرزا محمد طاهر وحيد قزوينى / سيد سعيد مير محمد صادق