تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 528

مساهمون:

ص٥٢٨
فيروزى و نگون سارى اعادى بىدين و تيره‌دلان « 1 » عارى از نور يقين رسيد و ارقام مشتمل مژدهء « 2 » فتح و فيروزى به اسم بيگلربيگيان و امرا و حكام و عمّال ممالك محروسه صادر شد و چون هواى دار السلطنهء « 3 » اصفهان « 4 » به سبب افراط حرارت از منهج « 5 » اعتدال منحرف شده بود به فيروزى و اقبال به صوب صواب ييلاق پريه و سرچشمهء زاينده رود روانه گرديدند و در آن سرزمينها كه به عذوبت « 6 » مياه و كثرت گل و گياه مذكور السنه و افواه است اقامت نموده ، در ايّام اقامت آن مكان نزاهت « 7 » اثر گاهى به سير « 8 » سر « 9 » چشمهء محمود كر كه از غايت صفا و غرابت ، « 10 » منشأ تعجّب نظارگيان صايب‌نظر مىگردد روانه شده ، بعضى اوقات به شكار كبك « 11 » اشتغال مىفرمودند و در اين اثنا به سمع ايستادگان كرياس گردون اساس ، خبر آمدن كلنگ به محال زار و مزوج « 12 » رسيده چون خاطر ملكوت ناظر ، متوجه شكار كلنگ مىباشد عنان عزيمت بدان صوب « 13 » معطوف گردانيده به خوشى و خرمى از شكار كلنگان « 14 » آسمان « 15 » آهنگ ، استلذاذ فرمودند و در همان روزها بالتوعلى يساول ، ايلچى عبد العزيز خان پادشاه والاجاه تركستان كه به جهت تشييد مبانى دوستى ارسال نموده « 16 » بود با نامهء صداقت « 17 » تلثيم « 18 » ، زمين بندگى « 19 » نمود و « 20 » به شرف مجالست مجلس خلد مشاكل سرافرازى يافته از سير چراغان سرچشمهء گندمان و آتشبازى غريب كه هرگز چنان تماشايى « 21 » نديده بود ، « 22 » تعجب اندوز گرديده ، رخصت انصراف حاصل نمود .

داستان « 23 » شكارى نمودن شيران [ گ 218 ب ] به حسن سعى خان رموزدان « 24 » اللّه

هامش
( 1 ) . ل : رويان . ( 2 ) . م : - « مژده » . ( 3 ) . م : - « دار السلطنه » . ( 4 ) . م : صفاهان . ده : - « اصفهان » . ( 5 ) . م : نهج . ( 6 ) . مج : به وفوريست . مر : به فدويت . ( 7 ) . اساس : نزهت . ( 8 ) . مر : - « سير » . ده : سر . ( 9 ) . م : - سر . ( 10 ) . م : صفا و غرابت به سمع ايستادگان كرياس گردون اساس . . . ( 11 ) . ل : كيك . ( 12 ) . ل : مزج . ده : مردح . ( 13 ) . ل ، ده : + صواب . ( 14 ) . ل : كلنگ . ( 15 ) . مر : - « آسمان » . ( 16 ) . م : داشته . ( 17 ) . م : + عنوان . ( 18 ) . ل : شيم . د : تشيم بوسى . اساس ، مج ، مر : تنيسم . ( 19 ) . د : بوسى . ( 20 ) . ل : + بوسه . ( 21 ) . م : - « تماشايى » . ( 22 ) . م ، مر ، ده : - « بود » . ( 23 ) . مج : شرح داستان . ( 24 ) . مر : - « خان رموزدان » .