تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 526

مساهمون:

ص٥٢٦
وجود تباين خلق و خلق از امر وحدانى « 1 » كه اطاعت « 2 » فرمانفرماى ظاهر است ، نموده و رضاجويى و خدمت سگالى ايشان را بر عموم برايا واجب فرموده ، در صورتى كه اين حامل بارگران سلطنت و خسروى ، به مقتضاى ظليّت « 3 » حضرت بارى ، مروّت پرورى و عدالت شعارى نمايد از هر دست دعايى ، « 4 » تحصيل ستونى « 5 » متين جهت « 6 » استقرار اورنگ بلند « 7 » پايهء جهانبانى مىنمايد و از اين جهت است « 8 » كه پيوسته كار اين برگزيدهء كردگار بىميانجى گيرودار و ارتكاب جدال و قتال به فحواى « 9 » حديث نبوى و « 10 » جناب مصطفوى « 11 » كه « نصرت بالرّعب مسيرة شهر » ساخته و عرصهء هستى از وجود مخالفان پرداخته مىباشد . تفصيل اين اجمال و مبين « 12 » اين مقال اين كه بعد از آن‌كه « 13 » رايات نصرت شعار « 14 » و اعلام فيروزى مدار از ييلاقات سميرم و شيراز به مركز خلافت و مقر سلطنت كه عبارت از دار السلطنهء اصفهان بوده باشد مراجعت واقع شد ، چون در سنهء سابقه [ گ 217 ب ] كه گروه ظلمت پژوه هنود به قصد استرداد دار القرار قندهار در حركت آمده بودند ، در نهايت ناكامى و بدنامى آوارهء دشت « 15 » گمنامى گرديده بودند و « 16 » عقل دوربين « 17 » كه محكّ عيار نقود « 18 » خطا و صواب است ، تجويز نمىنمود « 19 » كه بعد از ارتكاب خفّتى چنان ، بار « 20 » ديگر به هوس تحصيل اين متمنى ، گران ركاب و سبك عنان گردند ؛ لهذا پيوسته به عيش و نشاط و شكفتگى « 21 » و انبساط اشتغال نموده « 22 » اكثر اوقات به ملاعبهء جريد و بازى « 23 » چوگان و تاختن يكران و شكار چرغ « 24 » و شاهين و باز و يوز ، هنگامه آرا و عشرت اندوز مىبودند و به جهت رفاه حال لشكر ظفر اثر و سپاه قيامت حشر ، حكم به جمعيّت سپاه و حركت مبارزان مملكت پناه كه
هامش
( 1 ) . اساس ، د ، مر : وجدانى . ( 2 ) . د : طاعت . ( 3 ) . ل : طلب . ( 4 ) . ل : دعاى . ( 5 ) . م : ستون . ل : سنوى . ( 6 ) . اساس : - « جهت » . ( 7 ) . د : - « بلند » . ( 8 ) . مج : - « است » . ( 9 ) . اساس ، مر : به فحوى . ( 10 ) . م ، ل : - « و » . ( 11 ) . م : + « ص » . مج : + صل اللّه عليه و آله . ل : مرتضوى . ( 12 ) . د : سنن . ( 13 ) . مج : - « بعد از آنكه » . ( 14 ) . د : - « شعار » . ( 15 ) . م : + ادبار و . ( 16 ) . ل : - « و » . ( 17 ) . د : بينش . ( 18 ) . اساس : نقد . ( 19 ) . د : ننمود . ( 20 ) . د : بارى . ( 21 ) . مر : - « و شكفتگى » . ( 22 ) . مج : - « نموده » . ( 23 ) . ل ، ده : و - « بازى » . ( 24 ) . مج ، ل : چرخ .