ز بانگ تفك « 1 » گشت « 2 » حشر آشكار « 3 » * شد از خواب بيدار ، چشم حصار
يلان از دو جانب به شور و شغب « 4 » * سپر بر سپر بسته چون روز و شب
چو بيننده ديدى به برج حصار * نمودى به چشم اندران كارزار
صف هندوان و سپاه دلير * چو دود و چو آتش ز بالا و زير
چو ابروى خوبان شده فتنه جوى * به هم تيغ خوابانده « 5 » از هر دو روى
هر آن كس كه از خيل ايران سپاه * در آن روز بود « 6 » از عدو كينه خواه
چنان سوى هندويش « 7 » آهنگ بود * كه با سايهء خويش در جنگ بود
فتاده ز بس هندو « 8 » چاك چاك * پر از سايهء بيد گرديده « 9 » خاك
اگر نوجوان و اگر پير بود * ازو تا عدم يكسر « 10 » تير بود « 11 »
در آن قلعه بر اهل هندوستان * چنان تنگ شد « 12 » عيش « 13 » از بيم جان
هامش
( 1 ) . مر ، ل : تفنگ .
( 2 ) . د : - « گشت » .
( 3 ) . مج : زبانگ تفك حشر شد آشكار . مر ، ل ، د ، ده : حشر گشت آشكار .
( 4 ) . اساس : مج ، مر ، ل ، د : شعب .
( 5 ) . م ، ل : خوابيده .
( 6 ) . مر : ورز بود .
( 7 ) . م : هندوش .
( 8 ) . م ، د ، ده : هندوى .
( 9 ) . د : گرديد .
( 10 ) . د : يكسرى .
( 11 ) . ل : - « اين بيت » .
( 12 ) . مر : گرديد .
( 13 ) . مر : - « عيش » .