تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 427

مساهمون:

ص٤٢٧
خاصيّت « 1 » انفاس عيسوى است و مراعات « 2 » خاطر ميهمان « 3 » را بر ذمّت همّت « 4 » فرض عين و عين فرض مىشمارند ، به قصد ملاقات و عيادت « 5 » خان مزبور ديدهء ركاب را از فيض مقدم شريف « 6 » روشن گردانيده ، روانه گرديدند و « 7 » ندر محمد خان از استماع اين مژدهء دلپذير خوشدل و خندان شده پاى انداز [ گ 185 آ ] لايق گسترده استقبال نمود و بعد از اجراى « 8 » خدمت ، زبان به عذر شفقتهاى گوناگون گشوده ، شرايط آدميّت « 9 » به تقديم رسانيد و به يمن قدوم صحت لزوم « 10 » خسروانه عارضهء خان مزبور زايل « 11 » گرديده بعد از چند روز كس فرستاده طالب رخصت انصراف و كومك شد . اعليحضرت ظلّ اللّهى « 12 » فرمودند كه بعون عنايت الهى و نيروى اقبال بىزوال ، انجاح « 13 » مرام « 14 » آن سلطنت پناه وجههء همت و الا است ، اما چون عسكر « 15 » فيروزى اثر و سپاه نصرت پناه بنابر وقوع امنيت و اطمينان كه به دستيارى الطاف الهى « 16 » و اقبال نامتناهى حاصل است ، در اقصاى ممالك منتشرند ، مناسب چنان مىنمايد كه چند روزى مشغول عيش و نشاط و سير و شكار بوده ، « 17 » مرفه الحال باشند كه فرامين و مناشير به اسم امرا و حكام در باب اجتماع عساكر منصوره صدور يابد و بعد از جمعيت ، لشكر قيامت اثر به قصد استيصال دشمن و استخلاص ملك موروثى از ايادى متغلّبه روانه گردند . آن خان بى اطمينان ، به جهت « 18 » پريشان دماغى و شوريده حالى به اين معنى راضى نگرديده ، سالك طريق مبالغه و الحاح گرديد . چون به هيچ وجه من الوجوه قرار اين معنى با مومى اليه صورت امكان نداشت ، بنابراين نقود و اجناس بيكران و بادپايان « 19 » صرصر نشان ، با زين و لجام « 20 » قيمتى كه در وسع
هامش
( 1 ) . م : خاصيّة . ( 2 ) . م : مراعاة . ( 3 ) . م ، ل : مهمان . ( 4 ) . م : - « بر ذمّت همت » . ( 5 ) . م ، مج : - « و عيادت » . ( 6 ) . د : - « شريف » . ( 7 ) . م : گشتند و . ( 8 ) . مج ، مر ، ل ، ده : احراز . ( 9 ) . م ، ل ، د : نيكوبندگى . ده : در حاشيهء به محاذى سطر مىنويسد : « لفظ آدميت تصرف نوّاب خلدآشيانى است » . ( 10 ) . م : به جهت لزوم . ( 11 ) . مج : ذايل . ( 12 ) . م ، مج : ظلّ الهى . ( 13 ) . م ، ل : انجام . ( 14 ) . مر : - « مرام » . ( 15 ) . م : ل : لشكر . ( 16 ) . مر : - « الهى » . ( 17 ) . م : به عيش و نشاط و سير و شكار مشغول بوده . ( 18 ) . ل ، ده : به جهة . ( 19 ) . د : بادپيمايان . ( 20 ) . مج : + مرصع .