تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 424

مساهمون:

ص٤٢٤
خورشيد جهان افروز را در خاك پنهان كرده بود و ديدهء روزگار ، روز رستاخيز « 1 » را به رأى العين مشاهده « 2 » مىنمود و ابيات راقم را بر زبان مىراند : « 3 » نظم « 4 »
ز بس مرد و مركب درين « 5 » جايگاه * ز شش سوى « 6 » شد بزمگه بسته راه شمار سپه « 7 » را ندانست كس * هوا قحط بود « 8 » از براى نفس
و در آن روز به موجب فرمان واجب الاذعان در باغ خاصّهء شريفه مشهور به قوشخانه واقعه « 9 » در بيرون « 10 » دروازهء طوقچى ، بزم شاهانه [ گ 184 آ ] آراسته ، « 11 » مطعومات و مشروبات بىاندازه مهيّا و آماده گردانيده بودند . « 12 » نوّاب اعليحضرت « 13 » ظلّ اللّهى « 14 » به اتفاق خان والاشان « 15 » در باغ مزبور نزول نموده ، « 16 » مشغول صحبت و عشرت « 17 » گرديدند . ارباب طرب كه هريك در فن خود باربد « 18 » عصرند ، هنگامه آرا گشته « 19 » به ترانه‌هاى رنگين و نواهاى مختلف ، ناهيد را حلقه در گوش كشيده « 20 » و اعليحضرت ظلّ اللّهى « 21 » كه به شيوهء فصيح زبانى و شيوا بيانى « 22 » از تاجداران « 23 » ممتازند ، از هرگونه مطلبى « 24 » سخن در پيوسته به نوادر كلمات اعجاز آيات ، آن پادشاه كهن سال را غريق لجّهء بحر « 25 » حيرت گردانيدند و چون محل حيرت نبوده باشد « 26 » كه به روشنايى خرد دوربين در عنفوان ريعان شباب ، حاوى چندين مراتب كمال كه اكتساب هريك از
هامش
( 1 ) . مج ، مر ، ل ، د ، ده : رستخيز . ( 2 ) . د : + و ملاحظه . ( 3 ) . م ، ل : - « و ابيات راقم را بر زبان مىراند » . ده : در محاذى سطر مزبور نوشته : « تصرف ظلّ اللّهى » و بعد مىنويسد : « تعريف كثرت از اين مناسبتر نوشته شود » . ( 4 ) . م : مثنوى . مر ، ل : - « نظم » . د : بيت . ( 5 ) . م ، ل : در آن . ( 6 ) . م ، ل : روى . ( 7 ) . م : سياه . ( 8 ) . مج : شد . ( 9 ) . م : واقع . ( 10 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « بيرون » . ( 11 ) . م : آراست . ( 12 ) . مج : - « بودند » . ( 13 ) . اساس ، مر : - « نواب » . ( 14 ) . م ، مج ، د : ظلّ الهى . ( 15 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : ذى شأن . ( 16 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : فرود آمده . ( 17 ) . د : عيش . ( 18 ) . ل : بايزيد . ( 19 ) . م ، ل : آراسته . ( 20 ) . م ، مج ، مر ، ل ، د ، ده : كشيدند . ( 21 ) . م ، ل : جهان‌پناهى . مج : ظل الهى . ( 22 ) . اساس : شيوه بيانى . م : شيواسيانى . ل : شيق لسانى . مج ، د : - « شيوا بيانى » . ده : سخندانى . ( 23 ) . م ، ل : + جهان . ( 24 ) . م : مطلب . ( 25 ) . م ، ل ، د : - « بحر » . ( 26 ) . مج ، ل : نباشد .