تراكم غمام ظلام افعال ناشايست راه دخول « 1 » پرتو لطف « 2 » الهى مسدود گردد كه در آن حال « 3 » سيّات اعمال در مرآت مكافات جلوهء ظهور مىنمايد .
مبين اين مقال صورت احوال رستم خان سپهسالار است كه در زمان نوّاب گيتى ستان و فردوس مكان « 4 » به ازاى حسن « 5 » خدمات بندگى و كاردانى به مرتبهء يساولى صحبت و روشناسى « 6 » و قرب اختصاص يافته بود و بعد از رحلت نوّاب گيتىستان خلدآشيانى « 7 » به سراى جاودانى ، در خدمت نوّاب « 8 » خاقان رضوان مكانى « 9 » به زيادتى اعتبار از اكفاگوى سبقت و رجحان ربوده ، به منصب امارت ديوان و سركردگى « 10 » تفنگچيان ممتاز شد و در اندك مدتى « 11 » از آن مرتبه نيز فراتر شده ، مخاطب به خطاب سپهسالارى گرديد و « 12 » حكومت الكاى تبريز و بيگلربيگى گرى آذربايجان به دو عنايت شد و تا « 13 » زمان جلوس ميمنت مأنوس به خدمات « 14 » مزبوره سربلندى داشت و عليقلى بيگ و عيسى بيگ برادران او به منصب امارت ديوان و يساولى صحبت و ازدياد قرب و منزلت ، محسود جهانيان بودند و از آنجا كه منتهاى « 15 » سربلندى ، « 16 » پستى است ، در اول جلوس ميمنت مأنوس ، رستم خان با سپاه بيكران چنانچه سبق ذكر يافت در خراسان توقف داشت « 17 » [ و ] فرمان اشرف به اسم مومى اليه به نفاذ پيوست كه چون اقبال « 18 » بىزوال ، بىارتكاب قتال ، « 19 » كفايت شرّ اعادى « 20 » نموده ، لشكر فيروزى اثر را مرخص سازد كه به منازل و اوطان خود مراجعت نمايند و آن ايالت پناه با ملازمان خود در مشهد مقدس توقف نمايد كه هرگاه صلاح دولت روزافزون بوده باشد و رقم اشرف صادر گردد ، روانهء سدّهء « 21 » و الا « 22 » و درگاه معلى شود .
هامش
( 1 ) . م ، ل : - « راه دخول » . مج : را دخول .
( 2 ) . ده ، مر : - « لطف » .
( 3 ) . مر : حالت .
( 4 ) . اساس ، ده ، ل ، م ، مج : مكانى .
( 5 ) . د : - « حسن » .
( 6 ) . مج : روشنايى .
( 7 ) . مر : - « خلد آشيانى » .
( 8 ) . مر : اعليحضرت .
( 9 ) . مر : مكان .
( 10 ) . ل : سركرده .
( 11 ) . مج : زمانى .
( 12 ) . مج : شد اما .
( 13 ) . ل : شد ، اما .
( 14 ) . مر : به خدمت .
( 15 ) . ل ، ده : منتهى .
( 16 ) . مج ، مر ، د ، ده : هر بلندى .
( 17 ) . مج : در خراسان بود .
( 18 ) . د : به اقبال .
( 19 ) . م ، ل : قتال و جدال .
( 20 ) . م : اعدا .
( 21 ) . ل : شده .
( 22 ) . ل : وارد ؛ م : والاى .