تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 380

مساهمون:

ص٣٨٠
مقررهء خود بازدارد ، پيوسته از عرف تجاويف « 1 » دماغ ، سير « 2 » نزهت آباد حاجب روايى نموده ، ابواب قلاع مشيدهء قلوب بر روى آمالش باز و دست اقتدارش بر حصول مآرب دراز مىگردد و به آوازهء عدالتش ، « 3 » دولت - كه خازن گنجينهء نعمت « 4 » صورت « 5 » است - خود را به اين امن « 6 » آباد رسانيده ، مقاليد كنوز مطالب را تسليم مىنمايد و اين فرمانفرماى « 7 » كشور وجود ، وقتى پيرايهء حسن سلوك مىپوشد كه كفّتين ترازوى ديده را به شاهين راست بينى مهيّا ساخته خلوت دل خداشناس را از خيال ماسوى پرداخته باشد . زبان را به ذكر « 8 » نعمتها « 9 » در وجد صوفيان صاحب حال « 10 » دارد و گوش را مانند « 11 » دل ارباب كمال به اذخار « 12 » گوهر نصايح برگمارد « 13 » بعد از اداى « 14 » شكر مواهب « 15 » يزدان « 16 » ، در اطاعت پادشاه زمان كه سايهء حضرت رحمن است ، كوشش كند و در پژوهش « 17 » بندگى اين حافظ « 18 » قوانين « 19 » الهى سگالش نمايد و از اينجا است كه تا شيوهء اطاعت و انقياد و فرمانبردارى « 20 » مضبوط است به وسيلهء ترتيب « 21 » مفرح روحانى كه از جزئين « 22 » رضاى خديو « 23 » حقيقى و مجازى تركيب يافته ، هميشه دماغ انتعاش را نشأة كاميابى رسا مىباشد و اگر در « 24 » پاسدارى فرمان بارى - به اغواى شياطين نفوس رذيله - غفلت ورزد ، مادام كه رجوع به شاهراه انابت [ گ 169 آ ] و استغفار ممكن و مقياس « 25 » اطاعت سنجى فرمانرواى ظاهر بىكم و كاست باشد ، به ميانجى عفو و مغفرت پاداش نافرمانى چندى « 26 » در عقدهء تأخير مىماند « 27 » ، تا زمانى كه آيينه خانهء دل را از
هامش
( 1 ) . مر : تخاويف . مج : غرق در تجاويف . ( 2 ) . د : ميسّر . ( 3 ) . د : عدلش . ( 4 ) . ل : تهمت . ( 5 ) . م : صورى . ( 6 ) . م : - « امن » . ( 7 ) . د : فرمانرواى . ( 8 ) . ل : در ذكر ، ده : راكز . ( 9 ) . ل : نعمتها و . د : نعمت . ( 10 ) . مر : جمال . ( 11 ) . ل : همانند . ( 12 ) . ده : به ادخار . ( 13 ) . م ، مر ، ل ، د ، ده : گمارد . ( 14 ) . م ، ل : شكر . ده : ادا . ( 15 ) . اساس : - مواهب . ( 16 ) . مج : شكر مواهب شكر . ( 17 ) . م ، ل : - « پژوهش » . ( 18 ) . م ، ل : پرده‌دار . ( 19 ) . م ، ل ، د ، مج ، مر : نواميس ده : نوائين . ( 20 ) . اساس : اطاعت و فرمانبردارى . ( 21 ) . م ، مج : ترطيب . ( 22 ) . د : جرسين . ده : جرمين . مج : جز . ( 23 ) . ل ، د : خداى . ( 24 ) . م ، ل : از . ( 25 ) . مر : بىقياس . ( 26 ) . م : چندين . ( 27 ) . مج : مىنمايد .
تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 380 | ميرزا محمد طاهر وحيد قزوينى / سيد سعيد مير محمد صادق