خواهيم بود عما قريب اين دو دولت ما را ذليل و منكوب بلكه معدوم خواهند كرد . ما اگر لذت آزادى را چشيده بوديم اندك تسامح را در اينمقصود مقدس روا نمىداشتيم .
فيلسوف گفت از آزادى حرفى نزنيد ملت جاهل بايد عبد باشد بر فرض مملكت ما قانونى و يا مشروطه و يا بالاتر جمهورى گرديد آيا باز همين مستبدين و همين ظلمه نميباشند آنوقت به لباس قانونطلبى درميآيند و پدر ما را ميسوزانند همين عين الدوله بقوه پول يازيد و عمرو كه امروز جان مردمرا ميگيرند فردا كه مملكت قانونى شد باز رئيس و سركار خواهند بود همين شخص كه امروز در جلو عين الدوله نشسته است و به قوت قلم خون مردم را مىخورد فردا به همين قلم رئيس يك كابينه و يا بالفرض لقب را تغيير و شغل را هم تغيير خواهد داد .
و كذا فلان الدوله امروز در جلو وزير دفتر مينشيند فردا وزير ماليه شده و يا در روى صندلى برابر وزير ماليه مىنشيند . منتها امروز فلان عزب دفتر سالى بيست تومان يا دويست تومان بعنوان دزدى ميبرد . فردا كه مملكت قانونى شد ماهى چهار صد تومان بعنوان رياست اطاق حساب خواهد برد . امروز وزير امور خارجه سالى به ده هزار تومان قناعت دارد ولى فردا پسرش روى كار و سالى صد هزار تومان خواهد برد . لا محاله اسم قانونى هم بالاى اطاق ميگذارد .
من شبهه را قوى ميگيرم ميگويم امروز ما صاحب مجلس و يا پارلمان بشويم جز آنكه همين آقازادهها كه امروز پدر مردم را درميآورند فردا وكيل پارلمان و در ادارت تصرف در كار ميكنند تا كسى بخواهد حرف بزند ميگويند اين پسر آقاى . . . . فلان است اين پسر وزير . . . است .
و اللّه باز پول شيرينست پول صاحب قوتى بزرگ است ، پول دهان همه كسرا مانند ترشى كند مىكند . مگر مثل معروف را نشنيدهايد كه ميگويند دهان هركس را ترشى كند مىكند و دهن رؤساء را شيرينى .
پول منصب مىدهد ، پول رياست مىآورد ، پول گناهانرا مىبخشاند ، پول ، پول ، پول ، همه كار مىكند .
پس كارى بكنيد ملت عالم شود ، كارى بكنيد ملت معنى شرافت را بداند ، آنوقت اگر يك محاسبى را كه ماهى ده تومان حق او است اگر ديدند صاحب پارك و كالسكه شد فورا ميدانند اين پارك
شرح
غلام بهيچوجه از آنها شكايت ندارد ايران و ايرانيان را به آنها گذاشتم و گذشتم چون عرايضم را نمىفهمند و خيالاتم را درك نميكنند آنچه ميخواهند بگويند .
اعقاب و اخلاف ماها در زمان آينده خواهند فهميد كه ايشان مسلمان بودهاند يا من كه در ترقى ابناى وطن مثل شهداء فى سبيل اللّه مادام العمر جهاد ميكردم كه اقتدار و عظمت اسلام و اسلاميان را بدين وسايط نگذارم پامال شود . حال از آستان اقدست مسئلت مينمايم بعرايض بيغرضانه اين پيرغلام عطف نظر بنمايند نزديك است روح خود را تقديم درگاه احديت نموده به فرمان( يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ )سرافراز آمده از اين عالم فانى بدون تاسف و ندامت اعمال ناشايسته درگذرد ( 1306 ) نام نيك مرحوم مستشار الدوله بواسطهء اين مكتوب تا ابد باقيست .