وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ
« 1 » سؤال 133 : با اينكه مؤمنان مىدانند كه خداوند خلف وعده نمىكند كه
إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
« 2 » چرا دعا مىكنند كه خداوند آنچه را كه بر زبان پيامبرانش وعده فرموده به آنها عطا كند ؟
جواب : وعدهء الهى بر زبان پيامبران براى مؤمنان عام است و احتمال ارادهء خصوص آن نظير اكثر عمومات قرآن مىرود . پس آنها از خداوند مىخواهند كه آنها را از داخلين در حكم وعده قرار دهد .
جواب دوّم : آنان درخواست مىكنند كه به پيروزى كه به آنها وعده شده زودتر نائل گردند ، چرا كه خداوند وقت آن را تعيين نكرده بود .
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ
« 3 » سؤال 134 : چگونه ممكن است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به نعمتهايى كه به كافران داده شده دلباخته و فريفته گردد كه خداوند آن حضرت را از فريفته شدن نسبت به تقلّب يعنى پولدار شدن كافران از راه تجارت نهى فرموده است ؟
جواب : معناى آيه اين است كه : اى مؤمنان مبادا فريفته شويد چرا كه گاهى رئيس قوم مخاطب قرار گرفته ولى مراد پيروان و حاميان او هستند .
جواب دوّم : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به حال آنها حالت فريفتگى پيدا نكرده بود ولى اين دستور براى تأكيد و استمرار عدم فريفتگى است . چنان كه به او مىفرمايد : « فلا تكونن ظهيرا للمجرمين » « 4 » و يا مىفرمايد :
« وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 194 : آنچه را توسط رسولانت به ما وعده دادى به ما مرحمت فرما .
( 2 ) . سورهء رعد ، آيهء 31 : همانا خداوند در وعده خود تخلف نمىكند .
( 3 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 196 : رفت و آمد كافران در شهرها تو را نفريبد .
( 4 ) . پس پشتيبان مجرمان مباش .