سورهء تغابن
فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ
« 1 » سؤال 1007 : چرا خداوند كلمهء كافر را بر كلمهء مؤمن مقدّم داشت ؟
جواب : واو نشانگر رتبه و مقام و ترتيب نيست چنان كه مىفرمايد ،
« فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ »
و يا مىفرمايد :
« لا يَسْتَوِي أَصْحابُ النَّارِ وَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ »
و يا مىفرمايد :
« فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ »
و يا مىفرمايد :
« يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ »
البته ما در جاى خود براى اين آيه آخر يك معناى ديگرى نموديم .
وَ تَوَلَّوْا وَ اسْتَغْنَى اللَّهُ
« 2 » سؤال 1008 : اين آيه توهّم ايجاد مىكند كه بعد از روگردانى آنان ، خداوند با آمدن پيامبر بىنياز گرديد درحالىكه خداوند همواره قبل از آمدن و بعد از آمدن پيامبران بىنياز بوده است .
جواب : معنا اين است كه استغناء و بىنيازى خداوند پس از آمدن پيامبران روشن و آشكار گرديد چرا كه آنان را به ايمان و عبادت وادار نفرمود با اينكه مىتوانست چنين كند .
وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ
« 3 » سؤال 1009 : چگونه خداوند هدايت را نتيجهء ايمان مىداند درحالىكه اگر هدايت نباشد ايمان پيدا نخواهد شد ؟
جواب : مراد هدايت قلب به سوى ايمان نيست بلكه مراد هدايت قلبى به سوى يقين هنگام نزول مصيبتهاست .
هامش
( 1 ) . سورهء تغابن ، آيهء 2 : پس از شما كافر و از شما مؤمن است .
( 2 ) . سورهء تغابن ، آيهء 6 : و روى برگردانيدند و خداوند محتاج نيست .
( 3 ) . سورهء تغابن ، آيهء 11 : و كسى كه به خدا ايمان آورد دلش را هدايت مىكند .