پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از صداى او ناراحت مىشدند .
جواب : معناى اين آيه اين است كه پيامبر را سبك نشماريد چرا كه سبك شمردن آن حضرت چه بسا گامى به سوى هتك حرمت عمدى آن حضرت باشد و چنين كارى اگر عمدا صورت بگير كفر و موجب حبط عمل است .
برخى گفتهاند : حبوط عمل كنايه از نقصان منزلت و انحطاط مرتبه است .
وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ
« 1 » سؤال 927 : اين جمله
« وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ »
با جملهء قبل كه مىفرمايد :
لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ
چه ربطى دارد ؟
جواب : معناى اين جمله اين است كه : عبادت جاهليت را ترك كنيد كه خداوند نسبت به اين عمل بىتفاوت نيست و دوست مىدارد كه شما ايمان داشته باشيد . برخى گفتهاند : معناى جمله اين است : در كارها چنان كه شايسته است بواسطه ايمان ثابت قدم باشيد كه خداوند دوست دارد كه شما ايمان داشته باشيد .
سؤال 928 : اگر فسوق و عصيان به يك معنايند ، پس چه فائدهاى در جمع بين اين دو مىباشد ؟ و اگر عصيان اعم از فسوق و شامل آن باشد با ذكر آن چه نيازى به ذكر فسوق است ؟
جواب : ابن عبّاس گفته است : مراد از فسوق در اينجا دروغ و مراد از عصيان ساير گناهان است و امّا اينكه دروغ را تنها ذكر فرمود به خاطر اين است كه اين آيه دربارهء دروغ نازل شده است .
قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا
« 2 »
هامش
( 1 ) . سورهء حجرات ، آيهء 7 : ولى خدا ايمان را براى شما دلپذير كرده است .
( 2 ) . سورهء حجرات ، آيهء 14 : بگو ايمان نياوردهايد . اما بگوييد اسلام آورديم .