سورهء شورى
كَذلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ
« 1 » سؤال 885 : چرا خداوند يوحى را به لفظ مضارع ذكر فرموده درحالىكه وحى بر گذشتگان قبل از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به لفظ ماضى است ؟
جواب : زمخشرى مىگويد : با آوردن لفظ مضارع عادت و سنت الهى در رابطه با وحى قصد شده است و اين معنى در لفظ ماضى نيست . ولى به نظر مىرسد كه مضارع در موضع ماضى قرار گرفته نظير
« قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ »
يا اينكه ضمير و تقدير در كار است و آن اين كه : « و اوحى الى الذين من قبلك »
يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ
« 2 » سؤال 886 : معناى اين جمله به قولى تكثير و به قولى خلق و به قولى زندگى است مرجع ضمير در فيه چيست ؟
جواب : مرجع آن هذا التدبير يا الجعل المذكور است . برخى گفتهاند : رحم مرجع ضمير است به دليل ذكر ازواج در اين آيه .
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ
« 3 » سؤال 887 : ظاهر اين جمله اثبات مثل و نفى مثل المثل براى خداوند است مانند ليس كدار زيد دار كه مقتضاى وجود خانه براى زيد است . چگونه براى خداوند مثل قابل تصوّر است ؟
جواب : چند وجه ذكر شده است :
اول : مثل در لغت عرب كنايه از ذات است و لذا مىگويند : « مثلى لا يقال له
هامش
( 1 ) . سورهء شورى ، آيهء 3 : اينچنين وحى مىكند به تو و كسانى كه پيش از تو بودند .
( 2 ) . سورهء شورى ، آيهء 11 : و شما را بهوسيله آن زياد مىكند .
( 3 ) . سورهء شورى ، آيهء 11 : هيچچيزى مانند وحى نيست .