هود عليه السّلام بدون واو چنين آمده است :
يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ
؟ « 1 » جواب : چون ضمير ( عليه ) در هر دو مورد به تبليغ رسالت برمىگردد و بخش اوّل كلام در هر دو قصّه بر اين معنى دلالت دارد ولى قصه نوح عليه السّلام بين ضمير و بين عائد با كلامى فاصله افتاده است و لذا با واو ابتدا آمده ولى در قصه هود عليه السّلام بين ضمير و عايد هيچ فاصلهاى نيفتاده و لذا نيازى به واو نبود . اين چيزى بود كه به نظر من رسيد . و الله اعلم .
أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 2 » سؤال 434 : بخش اول اين آيه دلالت بر بطلان عمل دنياپرستان مىكند ، پس چه فايدهاى در گفتن و باطل ما كانوا يعملون پس از آن مىباشد ؟
جواب : منظور از حبوط در بخش اوّل آيه از بين رفتن ثواب طاعات دنيوى و منظور از بطلان در بخش دوّم آيه باطل بودن آن اعمال بواسطهء رياكارى مىباشد .
لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ
« 3 » سؤال 435 : بخش اوّل اين آيه با مستثنى يعنى
إِلَّا مَنْ رَحِمَ
« 4 » ظاهرا مناسبتى ندارد چون ظاهر آيه آن است كه از غرق شدن هيچكس محفوظ نمىماند مگر آنكه خداى تعالى او را با سوار شدن در كشتى نجات دهد و مورد رحمت قرار دهد . در نتيجه مرحوم معصوم است نه عاصم و نجاتدهنده ،
هامش
( 1 ) . سورهء هود ، آيهء 51 : اى قوم از شما براى آن چيزى نمىخواهيم .
( 2 ) . سورهء هود ، آيهء 16 : آنان « دنيا دوستان » از آخرت جز آتش بهرهاى ندارند و از بين رفت و باطل شد آنچه كه در دنيا انجام مىدادند .
( 3 ) . سورهء هود ، آيهء 43 : هيچ نگهدارندهاى امروز از امر خدا نيست مگر كسى كه به او رحم شود .
( 4 ) . سورهء هود ، آيهء 43 : مگر آن كسى كه به او رحم كند .