و منجّمان و پيشگويان صادر مىشود و بسيارى از نادانان اعتقاد به درستى گفتههاى آنها دارند و به مقتضاى گفتهء آنها عمل مىكنند بنابراين حضرت به شدت و بطور حقيقى آن را از خود سلب مىنمايد ولى الوهيت و فرشتگى را بطور معمولى از خود سلب مىكند . چرا كه سلب اين دو از آن حضرت و هر فرد ديگر ظاهر و آشكار است . پس در نفى الوهيت و فرشتگى به نفى قول اكتفا فرمود چون در اين دو مورد فقط ادعاى خود فرد قابل تصور است بخلاف علم غيب كه ممكن است كسانى اعتقاد به وجود آن در يك فرد داشته باشند و لذا بين اين دو فرق قائل گرديد ( مراد از
« قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ »
به عقيده برخى از مفسران اين است كه من ادعاى الوهيّت نمىكنم ) .
وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ
« 1 » سؤال 279 : به چه دليل
« سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ »
را بدون « سبيل المؤمنين » ذكر فرموده است درحالىكه هر دو نيازمند به استبانه و وضوح هستند ؟
جواب : وقتى كه راه مجرمان مشخص گرديد راه مؤمنان نيز بالضروره شخص مىگردد زيرا غير از اين دو راهى نيست .
وَ يَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ
« 2 » سؤال 280 :
« جَرَحْتُمْ »
به معناى « كسبتم » مىباشد و خداوند هرچه كه در روز يا در شب كسب شود مىداند پس چرا فقط روز را ذكر كرد و فرمود :
خداوند كسب روزانه شما را مىداند ؟
جواب : چون اكثرا كسب در روز واقع مىشود چرا كه وقت تحرك و تلاش انسان است بر خلاف شب كه زمان استراحت و آرامش است كه
هامش
( 1 ) . سورهء انعام ، آيهء 55 : و اينچنين آيات را برمىشماريم تا راه گناهكاران آشكار شود .
( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء 60 : و از آنچه در روز كسب كردهايد آگاهست .