جواب : اين استشهاد از غير پيامبر در محاكم پذيرفته نيست چون نمىتواند اثبات كند كه خداوند به نفع او شهادت مىدهد . ولى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر اين گواهى دليل اقامه كرد و فرمود :
« وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ »
« 1 »
ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا وَ اللَّهِ رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكِينَ
« 2 » سؤال 270 : چگونه روز قيامت عدّهاى دروغ مىگويند بعد از آنكه حقايق امور را به دليل
« بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ »
« 3 » عينا مشاهده كردهاند ؟
جواب : كسى كه به اهوال روز قيامت دچار شده به هر چه كه مفيد يا مضرّ به حال او باشد تكلّم مىكند چون بواسطه حيرت و دهشت نمىتواند تشخيص بين مفيد و مضرّ بدهد ، همان گونه كه اگر كسى در دنيا تحت شكنجه قرار بگيرد بر خود و ديگران دروغ مىبندد و سخنانى كه براى خودش ضرر دارد مىگويد همين افراد در جهنم مىگويند
« رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها »
« 4 » درحالىكه يقين مىدانند كه در آتش جاودانه هستند و همچنين به مالك مىگويند
« يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ »
« 5 » درحالىكه مىدانند كه از مرگ در قيامت و آخرت خبرى نيست . چنان كه فرموده :
« لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لا
هامش
است كه اين قرآن را بر من وحى فرستاده است . قرآنى كه ممكن نيست ساخته فكر بشرى باشد . آيا همين يك شهادت بزرگ دليل بر گواهى خداوند بر حقانيّت دعوت من نيست ؟
( 1 ) . سورهء انعام ، آيهء 19 : و اين قرآن بسوى من وحى شده است .
( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء 23 : سپس عذر آنها چيزى نيست جز به آنكه مىگويند به خداوندى كه پروردگار ماست سوگند كه مشرك نبوديم .
( 3 ) . سورهء عاديات ، آيات 9 و 10 : برانگيخته مىشود آنچه در قبرهاست و آنچه در دلهاست پديدار مىشود .
( 4 ) . سورهء مؤمنون ، آيهء 107 : پروردگارا ما را از آن خارج كن .
( 5 ) . سورهء زخرف ، آيهء 77 : اى مالك از خدايت بخواه كه ما را بميراند .