2 ) نكيسا كه ايرانى نبوده و مليتش معلوم نيست بعضى حدس ميزنند كه يونانى بوده .
3 ) بامشاذ .
4 ) رامتين يارامى كه به او اختراع يك نوع چنگى را نسبت ميدهند .
5 ) سركش كه يونانيش ميدانند و عقيده دارند كه اين اسم مفّرس سرگيوس است بعضى تصور ميكنند كه اسم نكيسا سرگيوس بوده و اين دو اسم متعلق به شخص واحدى است سركب نامى را هم ذكر ميكنند و ليكن ظاهرا سركب همان سركش است الحان و نواهائى كه اينها اختراع كردهاند زياد بود و اسامى الحانى كه در دورههاى اسلامى ضبط شده و بما رسيده است تقريبا بالغ بر صد است « 1 » سى لحن از الحان مذكوره را متعلق به باربد ميدانند و ليكن نميتوان به تحقيق گفت كه اين الحان تماما از دورهء ساسانى است يا بعضى از آنها را در دورههاى اسلامى ساخته و نسبت به دورهء ساسانى دادهاند در هرحال جاى ترديد نيست كه موسيقى طرف توجه شاهان ساسانى بوده و مخصوصا در زمان خسرو پرويز ترقى شايانى كرده آلات موسيقى بطوريكه نويسندگان دورههاى اسلامى ذكر كردهاند اينها بوده نى - تار - عود - چنگ - سورناى ( نفير ) سورناى آلتى بوده نزديك بقرهنى امروزه بعضى از اين آلات موسيقى اختصاص به قسمتهائى از ايران قديم داشته مثلا چنگ هفت سيم در سغد و خراسان خيلى متداول بوده و چنگ سغدى يا خراسانى شهرتى داشته « 2 » ولى در رى و ديلم و طبرستان تار را ترجيح مىدادند مسعودى گويد كه باربذ بزرگترين استاد موسيقى و چنان متبحر و
هامش
( 1 ) - مشهورترين آنها از اينقرار است : خسروانى - پاليزبان - آزادوار - شبديز - شادروان مرواريد - گنج بادآورد - گنج گاو - سبزبهار - مهرگانى كين سياوش - رامشجان - سبز در سبز - راه گل - بند شهريار - تخت اردشير - دلانگيزان - روشن چراغ - گلنوش - مشكدانه - سروسهى - نوروز بزرك و غيره .
( 2 ) - اين شهرت در دورههاى اسلامى نيز باقى بود چنان كه منوچهرى گويد « اين زند بر چنگهاى سغديان پاليزبان »