4 - عدليه
قضات از ميان روحانيين معين ميشدند زيرا فقط آنها بودند كه اطلاعات و معلومات قضائى را داشتند از ميان خانوادههاى بزرگ هم گاهى قضاتى معين ميشدند و ليكن تعيين اينها براى حكميت ما بين نجبا بود هر بلوكى يك قاضى داشت و در خود ده دهقان بامور رسيدگى ميكرد و گاهى هم حكم ميشد علاوه بر آنها براى هر لشگرى يك نفر قاضى معين مىكردند مجازاتها خيلى سخت بود بخصوص مجازات فرار از قشون و حقناشناسى جنايات را به نوع تقسيم كرده بودند .
1 ) جنايت نسبت به مذهب ( ارتداد )
2 ) جنايت نسبت به شاه مثل خيانت و سركشى و طغيان و شورش و فرار از قشون در موقع جنگ و غيره .
3 ) جنايت نسبت به اشخاص يعنى تعدى نسبت به ديگرى يا باموال ديگرى مجازاتها خيلى سخت بود براى جنايات دو نوع اولى حكم اعدام صادر ميشد و براى نوع سوم حكم ناقص كردن جانى يا گرفتن جريمه از او خسرو اول انوشيروان از شدت مجازاتها كاست : مرتدين را كه غالبا زرتشتيانى بودند كه مذهب مانى يا مزدك را قبول كرده بودند فورا اعدام نميكردند بلكه آنها را در محبس نگاهداشته سعى ميكردند كه بموعظه از مذهب جديد برگردانند و اگر مقصود حاصل ميشد رها ميكردند راجع بجنايات نسبت به شاه هم حكم اعدام فقط در دو مورد صادر ميشد : در مورد شورش و فرار از جنگ در مورد جنايات نوع سوم حكم اعدام صادر نميشد و بناقص كردن انى يا گرفتن جريمه اكتفا