كدام تيرى برميداشتند و تيرهائى كه ميماند معلوم ميگرديد كه چقدر از نفرات تلف شده است در موقع دادن حقوق سپاهيان بايستى نفرات از سان بگذرند و به كسى حقوق ميدادند كه اسلحهاش كامل بود براى اينكه استثنائى نشده و اين ترتيب كاملا رعايت شده باشد انوشيروان هم حقوق خود را پس از گذشتن از سان ميگرفت . نوشتهاند كه روزى انوشيروان مجبور شد به قصر مراجعت كرده اسلحه خود را كامل كند و پس از آن حقوق او تأديه شد . حداكثر حقوق چهار هزار و يك درهم بود كه فقط به شاه داده ميشد اطاعت نظامى خيلى شديد بود و فرمانده قشون بايستى علاوه بر اطلاعات نظامى متين و خونسرد باشد و حرفى نزند كه دل افراد قشون خالى شود غذاى قشون در وقت جنگ تركيب ميشد از نان و گوشت و شير . در خاتمه بعضى از اصطلاحات نظامى آن زمان را ذكر ميكنيم :
اسپ وارگان ( سوارهنظام ) اسپ وارگان سالار ( رئيس آن ) اندرزبذ اسپ وارگان ( رئيس مشاقهاى سوارهنظام ) پايگان ( پيادهنظام ) پايگان سالار ( رئيس آن ) انبارك ( مخزن ) گنج ( ذخيره مهمات انباركبذ ( رئيس مخزن و مهمات ) ستور پزشك ( بيطار قشون كه شغل مهمى بوده ) قسمتهاى قشون از اينقرار بوده :
قسمتهاى بزرگ گند ناميده ميشد گند تقسيم ميشد به درفشها و درفش به وشتها هر درفشى بيرقى داشت اين مطلب را هم بايد در نظر داشت كه در زمان انوشيروان شغل اران سپهبذ ملغى گرديد و بجاى آن چهار سپهبذ معين شدند ( هر كدام براى يكى از جهات اربعه مملكت )
تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 2858
مساهمون: حسن پيرنيا ( مشير الدوله )
ص٢٨٥٨