طبقات
اهالى ايران به چهار طبقه تقسيم شده بودند
طبقات - اهالى ايران به چهار دسته طبقه تقسيم شده بودند .
( 1 ) روحانيون - آثروان
( 2 ) جنگيها - ارتش تاران
( 3 ) مستخدمين ادارات دولتى - دبيران
( 4 ) زارعين و كسبه - واسترى يوشان و هتخشان هركدام از اين طبقات بقسمتهاى جزو تقسيم ميشد مثلا اطباء و شعراء و منجمين جزو طبقهء سيم و قضاوت و مستخدمين روحانى جزو طبقه اولى بودهاند هر طبقه رئيس مستخدمينى بود از قبيل مفتش - محاسب - ناظر و غيره كه كارهاى راجعه به طبقه را انجام ميداد روحانيون را از مغا انتخاب كرده آنها را مؤبذ « 1 » مىگفتند رئيس مؤبذها را مؤبذان مؤبذ ميناميدند ( يعنى مؤبذ مؤبذان ) « 2 » تمام امور مذهبى در درجهء نهائى از صلاحيت او بود و با نظر او قطع و فصل ميشد اين شخص را شاه انتخاب ميكرد و باقى روحانين با نظر او معين ميشدند مؤبذ نفوذ زيادى در امور مملكتى داشت زيرا كه مذهب شاه هم در تحت نظر او بود يكنوع روحانيونى نيز بودند كه هيربذ نام داشتند و ليكن درست معلوم نيست كه كار آنان چه بوده گويا اينها رئيس آتشكدهها بودند و بيك قسمت از روحانيين درجه
هامش
( 1 ) - مؤبذ در اصل مغوپبوده بعد مغپت شده بعد از آن مؤبذ شده است
( 2 ) - در زبان پهلوى مضاف اليه مقدم بر مضاف استعمال مىشود چنانچكه ديديم كرمانشاه و سكان شاه بجاى شاه كرمان و شاه سكان ميگفتهاند و همچنين شاهان شاه بجاى شاه شاهان