تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 512

مساهمون:

ص٥١٢
چنان كه شنيده‌ام ، از دوازده آلهه مصرى است و به نظر ميرسد ، كه پرستش آن از مصر بيونان رفته . اگرچه راجع به هراكل ديگر ، كه يونانى است ، من چيزى نشنيده‌ام . هراكل را مصريها يكى از قديم‌ترين آلهه ميدانند و گويند ، كه هفده هزار سال قبل از پادشاهى آمازيس هشت خدا بوده ، از اين هشت خدا ، دوازده خدا بوجود آمده و يكى از آنها هراكل است . مصريها خوك را حيوان نجس ميدانند و بنابراين ، اگر كسى دستش بخوك بخورد ، شتاب مىكند ، كه آن را در رودخانه آب بكشد ، از اين جهت شبانان خوك‌ها را به معبدى راه نميدهند و كسى نه دختر به آنها ميدهد و نه از آنها دختر ميگيرد . قربان كردن خوك ممنوع است ، مگر براى خداى ماه يا ديونيس ، گوشت اين قربانى را ميخورند . جهت اين را ، كه مصريها خوك را نجس ميدانند و با اين حال گوشت او را ميخورند ميدانم ، ولى نمىزيبد ، كه بيان كنم » بعد هرودوت ترتيب قربان كردن خوك را در چند كلمه شرح داده سپس گويد : « اسامى تمام خدايان يونانى از مصر بيونان رفته و محققا ميدانم ، كه يونانيها اسامى خدايان را از بربرها ( يعنى خارجىها ) اقتباس كرده‌اند و پرستش ( ديونيس ) را هم شخصى از فينيقىها ، كه از شهر صوربه ( به‌اوسى ) « 1 » يونان رفته بود ، در آن مملكت منتشر كرد . فقط بعض خدايان يونانى مصرى نيستند ، مانند پوسيدون كه از ليبيا بيونان رفته » « 2 » . هرودوت بتفصيل بيان مىكند ، كه غير از اسامى آلهه بسيارى از چيزهاى ديگر يونانى ، مانند تفأل ، غيبگوئى و غيره ، از مصر يا ليبيا است : بعد مورّخ مذكور از اعياد مصريها سخن رانده گويد : « عيد مصريها در بوسيريس چنين است ، كه بعد از مراسم قربانى مرد و زن گريه و زارى ميكنند و معلوم نيست ، كه براى كى گريه مىكنند ، زيرا گناه است ، اگر كسى در اين باب حرفى بزند . اهالى كارّيه ، كه در مصر اقامت دارند ، علاوه بر گريه و ندبه ، با چاقو به خود زخم مىزنند . ( همانجا ، بند 61 ) . . . . . « در مصر ، با وجود اينكه مجاور ليبيا است ، حيوانات كم‌اند و مصريها حيوانات را مقدّس ميدانند . اگر بگويم
هامش
( 1 ) -Beotie .( 2 ) - ( پوسيدون ) را يونانيها خداى دريا ميدانستند و در روم او را ( نپتون ) ميناميدند .