4 - سلطان احمد بن شيخ اويس از 784 تا 813
5 - شاه ولد بن شيخ على بن شيخ اويس از 813 تا 814
6 - سلطان اويس بن شاه ولد از 814 تا 824
7 - سلطان محمود بن شاه ولد از 824 تا 827
8 - سلطان حسين بن علاء الدّوله بن سلطان احمد از 827 تا 836
7 - سربداران و طغاتيموريه
در ميان سلسلههاى امرائى كه بعد از برافتادن ايلخانان در ولايات مختلفهء ايران مدّتى امارت و تسلّط يافتهاند سربداران اگرچه نه از جهت وسعت مملكت و قدرت و شوكت با امراى ديگر قابل مقايسه هستند و نه از حيث دوام دولت و عظمت آثار ولى از يك بابت در تاريخ ايران قبل از تشكيل سلسلهء صفويّه اعتبارى خاصّ دارند و آن قيام ايشان است بمخالفت با اهل تسنّن بعنوان علمدارى از مذهب شيعه و سعى در انتشار آداب و احكام اين دين و شروع كار خود به شكل دعوت فرقهاى و مريد و مرادى كه از اين جهات ميتوان ايشان را پيشقدمان مريدان شيخ صفى الدّين اردبيلى و فرزندان او دانست .
امراى اين سلاله شهر سبزوار را كه از قديم مردم آن بتشيّع اشتهار داشتند مركز خود قرار دادند و با دراويش و مردانى كه بحبّ آل على مشهور بودند رابطهء ارادت برقرار كردند . شعرا را بمديحهسرائى از اهل بيت اطهار واداشتند و با بعضى از علماى شيعه كه در خارج ايران مخصوصا در جبل عامل مركز مهمّ شيعيان در آن ايّام اقامت داشتند داخل مكاتبه شدند و ايشانرا براى هدايت مردم و اجراى شعائر دين شيعه بخراسان خاستند و بر اثر همين دعوتها بود كه فقيه معروف شهيد اوّل شيخ شمس - الدّين محمّد مكّى ( مقتول در 786 ) كتاب مشهور خود يعنى اللمعة الدمشقيّه را بنام سلطان على مؤيّد سربدارى تأليف كرده بخراسان فرستاد تا شيعيان آن ديار بر طبق فتاوى او كه در آن كتاب مندرج است عمل نمايند و اين كتاب و شرح آن به تفصيلى كه