در عراق از امر او اطاعت ندارند و هركس كه ميخواهد از حكم او سربپيچد به آنجا پناه ميبرد لشكر بكربلا فرستاد و بقتلعام مردم آنجا دست زد و با كمال بيرحمى قريب نه هزار تن از مردم بيگناه آنجا را كه تمام شيعه و اكثر رعاياى ايران بودند كشت .
رسيدن اين خبر بمحمد شاه كه در بستر بيمارى سر ميكرد او را بخشم آورد و براى آنكه انتقام اين حركت و واقعهء محمره را از عثمانى بكشد امر بفرستادن سپاه بسرحد عراق عرب داد اما باز نمايندگان روس و انگليس بميانه افتادند و قرار شد كه انجمنى در ارزنة الروم از فرستادگان چهار دولت تشكيل شود .
كسى كه از جانب دولت ايران بنمايندگى مأمور گرديد ميرزا تقيخان فراهانى بود كه در تبريز در زيردست ميرزا محمد خان زنگنه امير نظام و در دستگاه وليعهد بانجام وظايف سرميكرد .
ميرزا تقيخان از سال 1258 تا 1262 يعنى قريب سه سال و كسرى در ارزنة الروم با نمايندگان دول همسايه براى رفع اختلافات بين ايران و عثمانى مذاكره ميكرد و در اين مدت يك بار نيز در نتيجهء غوغاى عوام و تحريك دشمنان نزديك بود بقتل رسد . عاقبت بتاريخ 16 جمادى الثانيهء 1262 معاهدهء ثانى ارزنة الروم در اين شهر شامل نه ماده بين نمايندگان ايران و عثمانى امضا و مبادله گرديد .
بموجب معاهدهء دوم ارزنة الروم كه مكمّل معاهدهء اول ارزنة الروم ( منعقد در 1238 ) بود دولت ايران از دعاوى خود نسبت بسليمانيه و قسمت غربى ولايت زهاب صرفنظر كرد و در مقابل دولت عثمانى نيز حق تصرف ايران را نسبت ببندر محمره و جزيرهء خضر و ساحل چپ شط العرب و حق كشتىرانى اين دولت را در اين قسمت شناخت و قرار شد كه عثمانيها نسبت به زوار و تجار ايرانى رفتار سوء سابق را ترك كنند و طرفين دو خاك خود با رعاياى يكديگر بقواعد بين المللى رفتار نمايند .
فتنهء سالار در 1262
اللهيار خان آصف الدّوله قاجار دولو صدراعظم سابق فتحعليشاه و خالوى محمّد شاه از اوايل سلطنت اين پادشاه بحكومت خراسان منصوب شده بود و چون آصف الدوله هميشه ميل داشت كه بمقام صدارت