تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى ) — صفحة 673

مساهمون:

ص٦٧٣

سلطنت شاه اسماعيل دوم ( 984 - 985 )

شاه طهماسب پسران متعدد داشت به همين جهت پس از مرگ او بين سران سپاهى و امرا در انتخاب جانشين شاه اختلاف بروز كرد ، جمعى از امراى استاجلو حيدر ميرزا را پادشاه خواندند و ساير قزلباشيّه اين انتصاب را نپذيرفته شورش كردند و حيدر ميرزا را بقتل رساندند و اسماعيل ميرزا را كه در قراباغ بدست پدر محبوس شده بود آورده بنام شاه اسماعيل ثانى پادشاه كردند . اسماعيل ميرزا مردى عيّاش و خونخوار و سفيه بود و چون در جوانى در هرات بدست معلّمى سنّى مذهب تربيت يافته بود مصمّم شد كه مذهب شيعه را براندازد و خطبه و سكّه را بنام خلفاى راشدين جارى سازد بعلاوه دست بقتل برادرزادگان و اعمام خود زد و اكثر ايشان را هم كشت . تنها برادرش سلطان محمد ميرزا كه در شيراز بود و پسران او از جمله عباس ميرزا كه در هرات ميزيست از كشتن رستند به اين معنى كه قبل از اجراى دستور شاه اسماعيل در قتل ايشان خود شاه را شب در قزوين در خانه‌اى كشته يافتند و سلطان محمّد ميرزا و پسران او از كشته شدن نجات يافتند . وفات شاه اسماعيل ثانى در سيزدهم رمضان 985 اتفاق افتاده و سلطنت او يك سال و سه ماه و نوزده روز طول كشيده است

سلطان محمد خدابنده ( 985 - 996 )

بعد از انتشار خبر مرگ شاه اسماعيل دوّم سلطان محمّد ميرزا كه در شيراز بود در آنجا بتاريخ 25 رمضان بجاى برادر بسلطنت نشست و در دوّم شوال بقزوين وارد شد و بلقب خدابنده ملقب گرديد .