[ قسمت دوّم از ابتداى صفويه تا انتهاى قاجار ]
فصل دوازدهم اصل و نسب و ابتداى كار صفويه
[ سلطنت شاه اسماعيل اول ]
نسبت صفوى در نام سلاطين سلسلهاى كه بهمت شاه اسمعيل در سال 905 هجرى تاسيس يافته چنان كه ميدانيم از نام جد پادشاهان اين دودمان يعنى شيخ صفى الدين ابو اسحاق اردبيلى است كه بسال 650 تولد يافته و در 735 وفات نموده و در شهر اردبيل همانجا كه امروز مقبرهء او برجاست به خاك سپرده شده است .
شيخ صفى الدين كه از عرفاى نامى زمان خود بوده و پيروان و مريدان زياد نيز داشته در ابتداى كار مريد شيخ تاج الدين زاهد گيلانى بود و دختر مراد خود را بزنى گرفت و چون شيخ زاهد بسال 700 هجرى وفات يافت شيخ صفى الدين در مقام ارشاد بر جاى او نشست و مريدان شيخ زاهد همه گرد شيخ صفى الدين جمع آمدند و بزرگان زمان همه نسبت بشيخ به حال احترام ميزيستند از آن جمله بودند خواجه رشيد الدين فضل اللّه و پسرش خواجه غياث الدين محمد .
پس از فوت شيخ صفى الدين پسرش شيخ صدر الدين موسى ( 704 - 794 ) سمت ارشاد يافت و او چندى در حبس ملك اشرف چوپانى بود و پس از نجات از اردبيل بگيلان هجرت نمود و چون ملك اشرف بدست جانى بيك در 758 بقتل رسيد شيخ صدر الدين بدرخواست اين پادشاه بآذربايجان برگشت و بار ديگر در اردبيل مقيم شد
بعد از مرگ شيخ صدر الدين مقام ارشاد بنابوصيت پدر بيكى از پسران او سلطان خواجه على رسيد و او تا سال 830 در اين عنوان باقى بود و در مدت خلافت از پدر سه بار امير تيمور گوركانى با او ملاقات نمود .
شاه اسماعيل مؤسس سلسلهء صفويّه پسر سلطان حيدر بن سلطان جنيد بن