و كنگل چاه و خانهبن و كلا چاه و كلكتهسر و كورهسر و لاكرى و لاكتراشان و ليلان و نياردره و نوشا و نوارتله و پيشكوه و رابر و رواش و سرگلچاك و سرجرا و سياه گله و سياه گاو و سياه گوده و سياه كل و سياه لن و تولى دشت و زلم و زردسر و كوههاى سياه هزار و سياه كوه و تخت سليمان و يتيمكش و كوه اشكور و آب انبار - كش و چاخانى و دوران و اسپهبنه و اسپيهچن و خانه كيان و خشه چال و خشك و سللرز ، يخى كوه نچى كوه و نفطه چاك و يليم دشت و شجى و شاه سفيد كوه يا ميان كوه و سياه پلهسرا و تنوركش و ترنگسر ، زرو .
« 32 » ملا فتاح تنكابنى مؤلف « كتاب حكيم مؤمن » و « تحفه حكيم » دو كتابى كه پزشكان ايرانى هنوز از مطالب آنها استفاده مىنمايند به طايفهء كلانتر تعلق داشته . « در تاريخ خانى » تأليف على بن شمس الدين طايفههاى مرشتاوند و چليندان از طوايف تنكابن ذكر شدهاند . ظهير الدين اسم كاكو اردشير يكى از كاكوان بزرگ تنكابن را ذكر مىكند . از جمله كاكوان بزرگ تنكابن كه در اواخر قرن هشتم هجرى فرمانبردارى خود و طايفهاش را بر سيد على كيا ابراز داشته ، كاكو حسام خلابر و رستر كرجيان در سال 887 در كتاب « تاريخ خانى » مذكور شده و همچنين كاكو داراى اميره بسال ( 912 هجرى ) .
« 33 » گملن در 1771 مينويسد كه تا سال قبل از آن تنكابن مدت شش سال زير فرمان ابراهيم خان عمارلو بود . بعد هدايت خان آنجا را از رستم خان عمارلو گرفت و با كسب موافقت كريم خان زند آن را به گيلان ملحق ساخت .
« 34 » مكنزى نام نيرو دو حاجى محله و تيلپوردسر و راه پشته و زوار كله را هم برده است .
« 35 » نزديك اسپچين محلى بوده موسوم به دولادار ( ابن اسفنديار ص 221 . )
مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 232
مساهمون: ياسنت لويى رابينو
ص٢٣٢